1Dążcie do miłości, starajcie się usilnie o duchowe dary, a najbardziej o to, aby prorokować.
2Ten bowiem, kto mówi
3Ale ten, kto prorokuje, mówi do ludzi dla zbudowania, zachęcenia i pocieszenia.
4Kto mówi
5A chciałbym, żebyście wszyscy mówili językami, bardziej jednak, abyście prorokowali. Większy bowiem
6Teraz więc, bracia, gdybym przyszedł do was, mówiąc
7Przecież nawet
8A gdyby trąba wydawała niewyraźny głos, kto by się przygotowywał do bitwy?
9Tak i wy, jeśli nie wypowiecie językiem zrozumiałych słów, jakże ktoś zrozumie, co się mówi? Na wiatr bowiem będziecie mówić.
10Na świecie jest zapewne mnóstwo różnych głosów i żaden
11Jeśli więc nie będę rozumiał znaczenia głosu, będę cudzoziemcem dla tego, kto mówi, a ten, kto mówi, będzie cudzoziemcem dla mnie.
12Tak i wy, ponieważ usilnie zabiegacie o dary duchowe, starajcie się obfitować w to, co buduje kościół.
13Dlatego ten, kto mówi
14Jeśli bowiem modlę się
15Cóż więc? Będę się modlił duchem, będę się też modlił i rozumem. Będę śpiewał duchem, będę też śpiewał i rozumem.
16Jeśli bowiem będziesz błogosławił duchem, jakże ktoś spośród nieuczonych na twoje dziękczynienie odpowie „Amen”, skoro nie rozumie, co mówisz?
17Ty wprawdzie dobrze dziękujesz, ale drugi się nie buduje.
18Dziękuję mojemu Bogu, że mówię językami więcej niż wy wszyscy.
19Lecz w kościele wolę powiedzieć pięć słów zrozumiałych, aby i innych nauczyć, niż dziesięć tysięcy słów
20Bracia, nie bądźcie dziećmi w rozumieniu, ale bądźcie dziećmi w złośliwości, a w rozumieniu bądźcie dojrzali.
21W Prawie jest napisane:
22Dlatego języki są znakiem nie dla wierzących, lecz dla niewierzących, proroctwo zaś nie dla niewierzących, lecz dla wierzących.
23Jeśli więc cały kościół zbiera się w jednym miejscu i wszyscy mówią obcymi językami, a wejdą
24Ale jeśli wszyscy prorokują, a wejdzie
25I tak zostaną objawione tajemnice jego serca, a on upadnie na twarz, odda pokłon Bogu i wyzna, że prawdziwie Bóg jest w was.
26Cóż więc, bracia? Gdy się zbieracie, każdy z was ma psalm, ma naukę, ma język, ma objawienie, ma tłumaczenie. Niech to wszystko służy zbudowaniu.
27Jeśli ktoś mówi językami,
28A jeśli nie ma tłumacza, niech milczy w kościele
29Prorocy zaś niech mówią po dwóch albo trzech, a inni niech rozsądzają.
30A gdyby innemu z siedzących zostało coś objawione, pierwszy niech milczy.
31Możecie bowiem wszyscy, jeden po drugim prorokować, aby się wszyscy uczyli i wszyscy zostali pocieszeni.
32A duchy proroków są poddane prorokom.
33Bóg bowiem nie jest
34Niech wasze kobiety milczą w kościołach. Bo nie pozwala się im mówić, ale mają być poddane, jak też prawo mówi.
35A jeśli chcą się czegoś nauczyć, niech w domu pytają swoich mężów. Hańbą bowiem jest dla kobiety mówić w kościele.
36Czy od was wyszło słowo Boże? Czy tylko do was przyszło?
37Jeśli ktoś uważa się za proroka albo
38A jeśli ktoś jest w niewiedzy, niech pozostanie w niewiedzy.
39Tak więc, bracia, starajcie się usilnie, abyście prorokowali, i nie zabraniajcie mówić
40Wszystko niech się odbywa godnie i w