1I PAN powiedział do Mojżesza:
2Rozkaż synom Izraela, aby przynieśli ci czystą, wyciśniętą oliwę z oliwek, na oświetlenie, aby lampy ciągle się paliły.
3Aaron sporządzi je na zewnątrz zasłony Świadectwa, w Namiocie Zgromadzenia,
4Będzie ustawiał lampy na czystym świeczniku przed PANEM nieustannie.
5Weźmiesz też mąki pszennej i upieczesz z niej dwanaście placków, każdy placek będzie z dwóch dziesiątych efy.
6Potem ułożysz je w dwóch rzędach, po sześć w
7Na
8W każdy dzień szabatu
9I będą
10W tym czasie syn Izraelitki, którego ojcem był Egipcjanin, wyszedł między synów Izraela. I pokłócił się w obozie syn
11I syn Izraelitki bluźnił imieniu
12I osadzili go pod strażą, żeby im oznajmiono, co PAN rozkaże uczynić.
13Wtedy PAN powiedział do Mojżesza:
14Wyprowadź bluźniercę poza obóz i niech wszyscy, którzy to słyszeli, położą swoje ręce na jego głowie i niech ukamienuje go całe zgromadzenie.
15A synom Izraela powiedz tak: Ktokolwiek przeklnie swego Boga, obciąży się swym grzechem.
16Ten również, kto zbluźnił imieniu PANA, poniesie śmierć: Ukamienuje go całe zgromadzenie. Zarówno przybysz, jak i rodowity mieszkaniec, jeśli zbluźni imieniu PANA, poniesie śmierć.
17Każdy, kto zabije jakiegokolwiek człowieka, poniesie śmierć.
18A kto zabije zwierzę, zwróci inne: zwierzę za zwierzę.
19Kto też ranił swego bliźniego, niech mu uczynią tak, jak on uczynił.
20Złamanie za złamanie, oko za oko, ząb za ząb; jak ranił człowieka, tak niech mu oddadzą.
21Kto zabije zwierzę, zwróci inne; lecz kto zabije człowieka, poniesie śmierć.
22Będziecie mieli jedno prawo zarówno dla przybysza, jak i dla rodowitego mieszkańca, gdyż ja jestem PAN, wasz Bóg.
23I Mojżesz przemówił do synów Izraela, a wyprowadzili bluźniercę poza obóz i ukamienowali go. I synowie Izraela uczynili tak, jak PAN przykazał Mojżeszowi.