1I drży z tego powodu moje serce, i wyrywa się ze swego miejsca.
2Słuchajcie uważnie grzmotu jego głosu i dźwięku, który wychodzi z jego ust.
3Pod całym niebem go wypuszcza, a jego błyskawicę – na krańce ziemi.
4Po niej huczy grzmot, grzmi głosem swojego majestatu, i nie powstrzymuje ich, gdy słychać jego głos.
5Bóg cudownie grzmi swoim głosem, czyni wielkie rzeczy, których nie możemy zrozumieć.
6Mówi bowiem do śniegu: Padaj na ziemię, a także do deszczu i do ulewy jego potęgi.
7Pieczętuje rękę każdego człowieka, aby wszyscy ludzie poznali jego dzieło.
8Wtedy zwierzęta wchodzą do jaskini i zostają w swoich jamach.
9Od południa przychodzi wicher, a zima od wiatrów północnych.
10Swoim tchnieniem Bóg czyni lód i ścinają się szerokie wody.
11Także wilgocią
12One krążą według jego rady, aby czyniły wszystko, co rozkazuje na powierzchni okręgu ziemi.
13A on sprawia, że się pojawiają – czy to dla karania, czy dla swojej ziemi, czy dla
14Słuchaj tego uważnie, Hiobie; zastanów się i rozważ cudowne dzieła Boga.
15Czy wiesz, kiedy i
16Czy wiesz, jak wiszą chmury – cuda tego, który jest doskonały we wszelkiej wiedzy?
17Czy rozpościerałeś z nim niebiosa,
18Poucz nas, co mamy mu powiedzieć,
19Czy należy go powiadomić, że przemawiam?
20Teraz jednak
21Od północy przychodzi
22On jest Wszechmocny, nie możemy go doścignąć. On jest wielki w potędze i sądzie i bogaty w sprawiedliwość. Nie uciska
23Dlatego boją się go ludzie. On nie ma względu na żadnego, który jest mądry w sercu.