1Potem Hiob odpowiedział:
2Doprawdy jesteście ludem i wraz z wami zginie mądrość.
3Ale ja również mam rozum, jak
4Jestem pośmiewiskiem dla swojego przyjaciela; ja, który wołam do Boga, a on odpowiada; sprawiedliwy
5Ten, który jest bliski upadku, to pochodnia wzgardzona w umyśle
6Namioty łupieżców są spokojne i bezpieczni są ci, którzy drażnią Boga, a którym Bóg
7Ale zapytaj zwierząt, a one cię pouczą, i ptaków nieba, a powiedzą tobie.
8Albo rozmawiaj z ziemią, a ona cię nauczy, i opowiedzą ci ryby morskie.
9Któż spośród nich wszystkich nie wie, że ręka PANA to wykonała?
10W jego ręku jest dusza wszelkiej istoty żywej i duch wszelkiego człowieka.
11Czy ucho nie bada mowy, a podniebienie nie smakuje pokarmu?
12U starców jest mądrość, a w długości dni roztropność.
13Oto on burzy,
14Oto gdy zatrzyma wody, wysychają, gdy je wypuści, wywracają ziemię.
15U niego jest moc i mądrość. Do niego należy zwiedziony i zwodziciel.
16Pozbawia radców
17Rozwiązuje więzy królów i przepasuje ich biodra pasem.
18Odprowadza złupionych książąt i wywraca mocarzy.
19Odbiera mowę prawdomównym i zabiera starcom rozsądek.
20Wylewa pogardę na książąt i osłabia siły mocarzy.
21Rozmnaża narody i wytraca je, rozszerza narody i pomniejsza je.
22On zabiera serca przełożonym ludu ziemi i sprawia, że błądzą po pustyni bezdrożnej;
23I chodzą po omacku w ciemności bez światła, i sprawia, że zataczają się jak pijani.