1Prawo bowiem, zawierając cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, nie może nigdy przez te same ofiary, które co roku są nieustannie składane, uczynić doskonałymi tych, którzy przychodzą.
2W przeciwnym razie przestano by je składać, dlatego że składający
3A jednak przez te
4Niemożliwe jest bowiem, aby krew wołów i kozłów gładziła grzechy.
5Dlatego przychodząc na świat, mówi: Ofiary ani daru nie chciałeś, ale przygotowałeś mi ciało.
6Całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się tobie.
7Wtedy powiedziałem: Oto przychodzę – na początku księgi jest napisane o mnie – abym spełniał twoją wolę, o Boże.
8Powiedziawszy wyżej: Ofiar, darów, całopaleń i
9Następnie powiedział: Oto przychodzę, abym spełniał twoją wolę, o Boże. Znosi pierwsze, aby ustanowić drugie.
10Za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz
11A każdy kapłan staje codziennie do wykonywania służby Bożej, wiele razy składając te same ofiary, które nigdy nie mogą zgładzić grzechów.
12Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga;
13Oczekując odtąd, aż jego nieprzyjaciele będą położeni jako podnóżek pod jego stopy.
14Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni.
15A poświadcza nam to także Duch Święty. Bo powiedziawszy najpierw:
16Takie jest przymierze, które zawrę z nimi po tych dniach, mówi Pan: Włożę moje prawa w ich serca i wypiszę je na ich umysłach;
17Gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam nie
18Mając więc, bracia, śmiałość, aby przez krew Jezusa wejść do Najświętszego Miejsca;
19Drogą nową i żywą, którą zapoczątkował dla nas przez zasłonę, to jest przez swoje ciało;
20I
21Zbliżmy się ze szczerym sercem, w pełni wiary, mając serca oczyszczone od złego sumienia i ciało obmyte czystą wodą.
22Trzymajmy wyznanie nadziei niechwiejące się, bo wierny jest ten, który obiecał.
23I okazujmy staranie jedni o drugich, by pobudzać się do miłości i dobrych uczynków;
24Nie opuszczając naszego wspólnego zgromadzenia, jak to niektórzy mają w zwyczaju, ale zachęcając się
25Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu poznania prawdy, to nie pozostaje już ofiara za grzechy;
26Lecz jakieś straszliwe oczekiwanie sądu i żar ognia, który strawić ma przeciwników.
27Kto gardził Prawem Mojżesza, ponosił śmierć bez miłosierdzia na podstawie zeznania dwóch albo trzech
28Jak wam się wydaje, na ileż surowszą karę zasługuje ten, kto by podeptał Syna Bożego i zbezcześcił krew przymierza, przez którą został uświęcony, i znieważył Ducha łaski?
29Znamy bowiem tego, który powiedział: Zemsta
30Straszna to rzecz wpaść w ręce Boga żywego.
31Przypomnijcie sobie dawne dni, kiedy to po oświeceniu znosiliście wielkie zmagania z cierpieniem;
32Czy to gdy byliście publicznie wystawieni na pośmiewisko i prześladowania, czy też gdy staliście się uczestnikami
33Cierpieliście bowiem ze mną w moich więzach i przyjęliście z radością grabież waszego mienia, wiedząc, że macie w sobie lepszą i trwałą majętność w niebie.
34Nie odrzucajcie więc waszej ufności, która ma wielką zapłatę.
35Potrzeba wam bowiem cierpliwości, abyście wypełniając wolę Boga, dostąpili
36Bo jeszcze tylko bardzo krótka chwila, a przyjdzie ten, który ma przyjść, i nie będzie zwlekał.
37A sprawiedliwy będzie żył z wiary, lecz jeśli się
38My zaś nie jesteśmy z tych, którzy się wycofują ku zatraceniu, ale z tych, którzy wierzą ku zbawieniu duszy.