1Bóg pamiętał jednak o Noem i wszystkich zwierzętach, i wszelkim bydle, które
2I źródła głębi i okna nieba zamknęły się, i deszcz z nieba został zatrzymany.
3Wody stopniowo ustępowały z powierzchni ziemi, a po upływie stu pięćdziesięciu dni wody opadły.
4I arka osiadła na górach Ararat w siódmym miesiącu, siedemnastego dnia
5A wody opadały nadal aż do dziesiątego miesiąca. I w dziesiątym miesiącu, pierwszego dnia, ukazały się szczyty gór.
6Po upływie czterdziestu dni Noe otworzył okno arki, które zrobił.
7I wypuścił kruka, który wylatywał i wracał, aż wyschły wody na ziemi.
8Potem wypuścił gołębicę, aby zobaczyć, czy wody opadły z powierzchni ziemi.
9A gdy gołębica nie znalazła dla siebie miejsca spoczynku, wróciła do niego do arki, bo wody
10A gdy odczekał jeszcze drugie siedem dni, ponownie wypuścił gołębicę z arki.
11I gołębica wróciła do niego pod wieczór, a oto w dziobie zerwany liść oliwny. Tak Noe poznał, że wody opadły z powierzchni ziemi.
12Odczekał jeszcze drugie siedem dni i wypuścił gołębicę, ale już do niego nie wróciła.
13W sześćset pierwszym roku, w pierwszym miesiącu, pierwszego
14A w drugim miesiącu, dwudziestego siódmego dnia
15I Bóg powiedział do Noego:
16Wyjdź z arki, ty i z tobą twoja żona, twoi synowie i żony twoich synów.
17Wyprowadź ze sobą wszystkie zwierzęta, które
18Wyszedł więc Noe i z nim jego synowie, jego żona i żony jego synów.
19Wyszły także z arki wszelkie bydlęta, wszelkie zwierzęta pełzające, wszelkie ptactwo oraz wszystko, co pełza po ziemi, według swoich rodzajów.
20Potem Noe zbudował ołtarz dla PANA i wziął z każdego czystego zwierzęcia i z każdego czystego ptactwa, i złożył całopalenia na tym ołtarzu.
21I PAN poczuł miłą woń, i PAN powiedział w swoim sercu: Nie będę więcej przeklinał ziemi z powodu człowieka, bo myśl serca człowieka
22Póki ziemia będzie trwać, nie ustaną siew i żniwo, zimno i gorąco, lato i zima, dzień i noc.