Rodzaju 46

¹Tak więc Izrael wyruszył

²Wtedy Bóg powiedział do Izraela w nocnym widzeniu: Jakubie, Jakubie! A on odpowiedział: Oto jestem.

³I powiedział: Ja

⁴Pójdę z tobą do Egiptu i wyprowadzę cię stamtąd

⁵I Jakub wyruszył z Beer-Szeby. I synowie Izraela wzięli swego ojca Jakuba, swoje dzieci i swe żony na wozy, które faraon posłał, aby go przywieziono.

⁶Zebrali też swe stada i swój dobytek, który zdobyli w ziemi Kanaan, i przyjechali do Egiptu, Jakub i całe jego potomstwo razem z nim;

⁷Swych synów i synów swoich synów, swoje córki i córki swoich synów oraz całe swoje potomstwo prowadził ze sobą do Egiptu.

⁸A to

⁹Synowie Rubena: Henoch, Pallu, Chesron i Karmi.

¹⁰Synowie Symeona: Jemuel, Jamin, Ohad, Jakin, Sochar i Szaul, syn

¹¹Synowie Lewiego: Gerszon, Kehat i Merari.

¹²Synowie Judy: Er, Onan, Szela, Peres i Zerach. Lecz Er i Onan umarli w ziemi Kanaan. A synami Peresa byli: Chesron i Chamul.

¹³Synowie Issachara: Tola, Puwwa, Job i Szimron.

¹⁴Synowie Zebulona: Sered, Elon i Jachleel.

¹⁵A to są synowie Lei, których – jak i córkę Dinę, urodziła Jakubowi w Paddan-Aram. Wszystkich dusz jego synów i córek było trzydzieści trzy.

¹⁶Synowie Gada: Sifion, Chaggi, Szuni, Esbon, Eri, Arodi i Areli.

¹⁷Synowie Aszera: Jimna, Jiszwa, Jiszwi, Beria i siostra ich Serach. A synowie Berii: Cheber i Malkiel.

¹⁸To

¹⁹Synowie Racheli, żony Jakuba: Józef i Beniamin.

²⁰Józefowi zaś urodzili się w ziemi Egiptu Manasses i Efraim, których urodziła Asenat, córka Poti-Fery, kapłana z On.

²¹Synowie Beniamina: Bela, Beker, Aszbel, Gera, Naaman, Echi, Rosz, Muppim, Chuppim i Ard.

²²To

²³Synowie Dana: Chuszim.

²⁴Synowie Neftalego: Jachseel, Guni, Jeser i Szillem.

²⁵To

²⁶Wszystkich, którzy przyszli z Jakubem do Egiptu, pochodzących z jego lędźwi, oprócz żon synów Jakuba, wszystkich dusz było sześćdziesiąt sześć.

²⁷A synów Józefa, którzy mu się urodzili w Egipcie, były dwie dusze.

²⁸I

²⁹I Józef zaprzągł swój wóz, i wyjechał naprzeciw swemu ojcu Izraelowi do Goszen. A gdy go zobaczył, rzucił mu się na szyję i długo płakał na jego szyi.

³⁰Wtedy Izrael powiedział do Józefa: Mogę już umrzeć, skoro ujrzałem twoją twarz, że jeszcze żyjesz.

³¹Józef powiedział do swoich braci i do domu swego ojca: Pójdę zawiadomić faraona i powiem mu: Moi bracia i dom mego ojca, którzy byli w ziemi Kanaan, przyjechali do mnie;

³²A

³³A gdy wezwie was faraon i zapyta: Czym się zajmujecie?

³⁴Odpowiecie: Twoi słudzy od swego dzieciństwa aż do dziś są pasterzami, my i nasi ojcowie.