1Gdy Rachela widziała, że nie rodzi dzieci Jakubowi, zazdrościła swej siostrze i powiedziała do Jakuba: Daj mi dzieci, bo inaczej umrę.
2Jakub rozgniewał się na Rachelę i powiedział: Czy ja jestem Bogiem, który odmówił ci owocu twego łona?
3A
4Dała mu więc swoją służącą Bilhę za żonę, a Jakub z nią obcował.
5Bilha poczęła i urodziła Jakubowi syna.
6I Rachela powiedziała: Bóg mnie osądził i usłyszał mój głos, i dał mi syna. Dlatego nadała mu imię Dan.
7Potem Bilha, służąca Racheli, znowu poczęła i urodziła Jakubowi drugiego syna.
8Wtedy Rachela powiedziała: Dzielnie walczyłam z moją siostrą i zwyciężyłam. I nadała mu imię Neftali.
9A gdy Lea widziała, że przestała rodzić, wzięła swoją służącą Zilpę i dała ją Jakubowi za żonę.
10I Zilpa, służąca Lei, urodziła Jakubowi syna.
11Wtedy Lea powiedziała: Przyszedł oddział. I nadała mu imię Gad.
12Potem Zilpa, służąca Lei, urodziła Jakubowi drugiego syna.
13I Lea powiedziała: To na moje szczęście, bo kobiety będą mnie nazywać szczęśliwą. I nadała mu imię Aszer.
14A w czasie żniwa pszenicznego Ruben wyszedł i znalazł na polu mandragory, i przyniósł je do swojej matki Lei. Wtedy Rachela powiedziała do Lei: Daj mi, proszę, z mandragor twego syna.
15A ona jej odpowiedziała: Mało ci, że zabrałaś mi mojego męża, to teraz chcesz też zabrać mandragory mego syna? Wtedy Rachela powiedziała: Niech śpi z tobą tej nocy za mandragory twego syna.
16A gdy Jakub wracał wieczorem z pola, Lea wyszła mu naprzeciw i powiedziała: Masz do mnie przyjść, bo nabyłam cię za mandragory mego syna. I spał z nią tej nocy.
17A Bóg wysłuchał Leę i poczęła, i urodziła Jakubowi piątego syna.
18I Lea powiedziała: Bóg
19Potem Lea znowu poczęła i urodziła Jakubowi szóstego syna.
20I Lea mówiła: Bóg obdarzył mnie wspaniałym darem. Teraz mój mąż będzie ze mną mieszkał, bo urodziłam mu sześciu synów. I nadała mu imię Zebulon.
21Potem urodziła córkę i nadała jej imię Dina.
22Bóg wspomniał też na Rachelę i wysłuchał ją Bóg, i otworzył jej łono.
23Poczęła więc i urodziła syna, i powiedziała: Bóg zabrał moją hańbę.
24Nadała mu imię Józef i powiedziała: Niech PAN da mi drugiego syna.
25Gdy Rachela urodziła Józefa, Jakub powiedział do Labana: Puść mnie, abym wrócił do mego miejsca i do mojej ziemi.
26Daj mi moje żony i moje dzieci, za które ci służyłem, abym mógł iść. Wiesz przecież, jak ci służyłem.
27I Laban powiedział do niego: Proszę, jeśli znalazłem łaskę w twoich oczach,
28Mówił dalej: Wyznacz swoją zapłatę, a dam ci ją.
29Wtedy
30Miałeś bowiem niewiele przed moim przyjściem, a bardzo się to pomnożyło i PAN błogosławił ci, odkąd tu jestem. Kiedy jednak mam się starać o swój dom?
31I
32Obejdę dziś wszystkie twoje stada i odłączę z nich każde bydło pstre i nakrapiane i każde bydło ciemne wśród owiec, a nakrapiane i pstre wśród kóz. To będzie moja zapłata.
33Potem moja sprawiedliwość da świadectwo o mnie, gdy przyjdzie czas, abyś mi zapłacił. Wszystko, co nie będzie pstre i nakrapiane wśród kóz, a ciemne wśród owiec, niech będzie mi
34Laban powiedział: Niech się stanie według twego słowa.
35W tym dniu odłączył kozły prążkowane i nakrapiane i wszystkie kozy pstre i nakrapiane, i wszystkie, które miały jakąś białą plamkę, także i czarne wśród owiec, i oddał
36I
37Wtedy Jakub nabrał zielonych prętów topolowych, laskowych i kasztanowych i
38Gdy stada przychodziły pić, przed stadami nakładł do rynien i koryt z wodą tych prętów, które poobdzierał z kory, aby parzyły się stada, przychodząc pić.
39I stada parzyły się przy tych prętach i rodziły jagnięta prążkowane, pstre i nakrapiane.
40I Jakub odłączył jagnięta, a owce stawiał przodem do
41A gdy silniejsze zwierzęta się parzyły, Jakub kładł pręty w koryta, przed oczy zwierząt, aby parzyły się przed prętami.
42Lecz gdy przychodziły słabsze zwierzęta, nie kładł
43I tak wzbogacił się bardzo ten człowiek, i miał wiele stad, a także służące i służących oraz wielbłądy i osły.