1Oto imiona synów Izraela, którzy przybyli z Jakubem do Egiptu; każdy przybył ze swoją rodziną:
2Ruben, Symeon, Lewi i Juda;
3Issachar, Zebulon i Beniamin;
4Dan, Neftali, Gad i Aszer.
5A wszystkich dusz, które wyszły z bioder Jakuba, było siedemdziesiąt. Józef zaś
6Potem umarli Józef, wszyscy jego bracia i całe to pokolenie.
7A synowie Izraela byli płodni, rozrodzili się, rozmnożyli i bardzo umacniali, a ziemia była ich pełna.
8Wówczas nastał nad Egiptem nowy król, który nie znał Józefa.
9I powiedział do swego ludu: Oto lud synów Izraela stał się liczniejszy i potężniejszy od nas.
10Postąpmy więc z nimi mądrze, by się nie rozmnożyli, bo gdyby przyszła wojna, mogliby przyłączyć się do naszych wrogów i walczyć przeciwko nam, i opuścić ziemię.
11Ustanowiono więc nad nimi nadzorców, aby ich gnębili ciężarami. I
12Ale im bardziej ich gnębili, tym bardziej się rozmnażali i rośli, tak że zatrwożyli się z powodu synów Izraela.
13I Egipcjanie zmuszali synów Izraela do ciężkiej pracy.
14I uprzykrzali
15I król Egiptu rozkazał hebrajskim położnym, z których jedna miała na imię Szifra, a druga Pua;
16Powiedział: Gdy będziecie przy porodach hebrajskich
17Lecz położne bały się Boga i nie robiły tak, jak im rozkazał król Egiptu, ale pozostawiały chłopców przy życiu.
18Wtedy król Egiptu wezwał położne i powiedział do nich: Dlaczego tak postąpiłyście, że pozostawiłyście chłopców przy życiu?
19Położne odpowiedziały faraonowi: Hebrajskie kobiety nie
20I Bóg dobrze czynił tym położnym, a lud się mnożył i bardzo się wzmocnił.
21A ponieważ położne bały się Boga, zbudował im domy.
22Wtedy faraon rozkazał całemu swemu ludowi: Każdego syna, który się urodzi, wrzućcie do rzeki, a każdą córkę pozostawcie przy życiu.