1خداوند را ستایش کنید، زیرا او نیکوست و محبتش بیپایان.
2مردم اسرائیل بگویند: «محبت خداوند بیپایان است.»
3کاهنان نسل هارون بگویند: «محبت خداوند بیپایان است.»
4مردم خداترس بگویند: «محبت خداوند بیپایان است.»
5در زحمت بودم؛ از خداوند کمک خواستم؛ او به دادم رسید و مرا رهانید.
6خداوند با من است، پس نخواهم ترسید. انسان به من چه میتواند بکند؟
7خداوند با من است و مرا یاری خواهد داد، پس پیروزمندانه بر کسانی که از من نفرت دارند خواهم نگریست.
8به خداوند پناه بردن بهتر است از امید بستن به انسان.
9آری، به خداوند پناه بردن حتی بهتر است از امید بستن به امیران.
10دشمن بر من هجوم آورد تا نابودم کند، ولی خداوند مرا کمک نمود.
11خداوند قوت و سرود من است؛ او باعث نجات من شده است.
12فریاد پیروزی قوم خدا از خیمههایشان شنیده میشود که میگویند: «دست توانای خداوند متعال این پیروزی را نصیب ما ساخته است!
13آری، دست توانای خداوند متعال، ما را در جنگ پیروز ساخته است!»
14من نخواهم مرد، بلکه زنده خواهم ماند و کارهای خداوند را برای همه تعریف خواهم کرد.
15خداوند مرا به سختی تنبیه کرد، ولی نگذاشت تا بمیرم.
16دروازههایی را که عادلان از آن وارد میشوند برای من باز کنید تا داخل شوم و خداوند را سپاس گویم.
17این است دروازهٔ خداوند که نیکوکاران از آن وارد شوند.
18ای خداوند، تو را ستایش میکنم که مرا اجابت فرموده، نجاتم دادی.
19سنگی که معماران دور افکندند، سنگ اصلی ساختمان شده است.
20این کارِ خداوند است و در نظر ما عجیب مینماید.
21این است روزی که خداوند ساخته؛ در این روز باید وجد و شادی کرد!
22خداوندا، تمنا میکنیم ما را نجات دهی و کامیاب سازی!
23مبارک است آن که به نام خداوند میآید! ما از خانهٔ خداوند، تو را برکت میدهیم.
24یهوه خداست، همان خدایی که ما را منور ساخته است. شاخهها را به دست گیرید و جشن را آغاز کنید و به سوی مذبح خانهٔ خدا پیش بروید.
25تو خدای من هستی، و تو را سپاس میگویم! تو خدای من هستی، و تو را تمجید میکنم!
26خداوند را ستایش کنید، زیرا او نیکوست و محبتش بیپایان.