1سخنان الهام بخش مادر لموئیلِ پادشاه به او:
2ای پسر من، ای پسری که تو را در جواب دعاهایم یافتهام،
3نیروی جوانی خود را صرف زنان نکن، زیرا آنها باعث نابودی پادشاهان شدهاند.
4ای لموئیل، شایستهٔ پادشاهان نیست که میگساری کنند،
5چون ممکن است قوانین را فراموش کرده نتوانند به داد مظلومان برسند.
6شراب را به کسانی بده که در انتظار مرگند و به اشخاصی که دلتنگ و تلخکام هستند،
7تا بنوشند و فقر و بدبختی خود را فراموش کنند.
8دهان خود را باز کن و از حق کسانی که بیزبان و بیچارهاند دفاع کن.
9دهان خود را باز کن و به انصاف داوری نما و به داد فقیران و محتاجان برس.
10زن خوب را چه کسی میتواند پیدا کند؟ ارزش او از جواهر هم بیشتر است!
11او مورد اعتماد شوهرش میباشد و نمیگذارد شوهرش به چیزی محتاج شود.
12در تمام روزهای زندگی به شوهرش خوبی خواهد کرد، نه بدی.
13پشم و کتان میگیرد و با دستهای خود آنها را میریسد.
14او برای تهیه خوراک، مانند کشتیهای بازرگانان به راههای دور میرود.
15قبل از روشن شدن هوا، بیدار میشود و برای خانوادهاش خوراک آماده میکند و دستورهای لازم را به کنیزانش میدهد.
16مزرعهای را در نظر میگیرد و پس از بررسیهای لازم آن را میخرد و با دسترنج خود تاکستان ایجاد میکند.
17او قوی و پرکار است.
18به امور خرید و فروش رسیدگی مینماید و شبها تا دیر وقت در خانه کار میکند.
19با دستهای خود نخ میریسد و پارچه میبافد.
20او دست و دل باز است و به فقرا کمک میکند.
21از برف و سرما باکی ندارد، چون برای تمام اهل خانهاش لباس گرم بافته است.
22برای خود نیز لباسهای زیبا از پارچههای نفیس میدوزد.
23او زنی است قوی و باوقار و از آینده نمیترسد.
24سخنانش پر از حکمت و نصایحش محبتآمیز است.
25او تنبلی نمیکند، بلکه به احتیاجات خانوادهاش رسیدگی مینماید.
26فرزندانش او را میستایند و شوهرش از او تمجید نموده، میگوید:
27«تو در میان تمام زنانِ خوب، بینظیر هستی!»
28زیبایی فریبنده و ناپایدار است، اما زنی که خداترس باشد قابل ستایش است.
29پاداش کارهایش را به او بدهید و بگذارید همه او را تحسین کنند.