1آنگاه ایوب پاسخ داد:
2آیا فکر میکنید عقل کل هستید؟ و اگر بمیرید حکمت هم با شما خواهد مرد؟
3من هم مثل شما فهم دارم و از شما کمتر نیستم. کیست که این چیزهایی را که شما گفتهاید نداند؟
4اکنون مایه خنده دوستان خود شدهام زیرا خدا را میطلبم و انتظار پاسخ او را میکشم. آری، مرد درستکار و بیعیب مورد تمسخر واقع شده است.
5اشخاصی که آسوده هستند رنجدیدگان را اهانت میکنند و افتادگان را خوار میشمارند.
6دزدان و خدانشناسان اگرچه به قدرتشان متکی هستند و نه به خدا، ولی در امنیت و آسایشند.
7جان هر موجود زنده و نفس تمام بشر در دست خداست.
8درست همانطور که دهانم مزهٔ خوراک خوب را میفهمد، همچنان وقتی حقیقت را میشنوم گوشم آن را تشخیص میدهد.
9شما میگویید: «اشخاص پیر حکیم هستند و همه چیز را درک میکنند.»
10اما حکمت و قدرت واقعی از آن خداست. فقط او میداند که چه باید کرد.
11آنچه را که او خراب کند دوباره نمیتوان بنا کرد. وقتی که او عرصه را بر انسان تنگ نماید، راه گریزی نخواهد بود.
12او جلوی باران را میگیرد و زمین خشک میشود. طوفانها میفرستد و زمین را غرق آب میکند.
13آری، قدرت و حکمت از آن اوست. فریبدهندگان و فریبخوردگان هر دو در دست او هستند.
14او حکمت مشاوران و رهبران را از آنها میگیرد و آنها را احمق میسازد.
15ردای پادشاهی را از تن پادشاهان درآورده، بر کمرشان بند مینهد و آنها را به اسارت میبرد.
16کاهنان را پست میسازد و زورمندان را سرنگون مینماید.
17صدای سخنوران و بصیرت ریشسفیدان را از ایشان میگیرد.
18بزرگان را حقیر و صاحبان قدرت را خلع سلاح میسازد.
19او اسرار نهفته در تاریکی را فاش میسازد و تیرگی و ظلمت را به روشنایی تبدیل میکند.
20قومها را نیرومند میسازد، سپس آنها را نابود میکند؛ قبیلهها را زیاد میکند، سپس آنها را به اسارت میفرستد.
21رهبران ممالک را احمق ساخته، حیران و سرگردان رها میسازد
22و آنها در تاریکی مثل کورها راه میروند و مانند مستها تلوتلو میخورند.