1به ایشان بگو که به آنچه خداوند یهوه میفرماید، گوش دهند: وقتی خانهٔ من و سرزمین اسرائیل ویران میگشت و یهودا به اسارت برده میشد شما شادی میکردید؛
2پس من نیز شما را به دست چادرنشینهای صحرا که در سمت شرقی مملکتتان قرار دارند تسلیم میکنم تا سرزمینتان را اشغال کنند. آنها چادرهای خود را در میان شما بر پا خواهند کرد، تمام محصولاتتان را برای خود جمع خواهند نمود و شیر دامهای شما را خواهند نوشید.
3شهر رَبّه را چراگاه شتران میکنم. تمام مملکت عمونیها را به صورت بیابان درمیآورم تا گلههای گوسفند در آن بچرند. آنگاه خواهید دانست که من یهوه هستم.»
4خداوند یهوه میفرماید: «چون شما به هنگام نابودی قوم من کف زدید و شادی کردید و رقصیدید،
5بنابراین، من نیز دست خود را بر ضد شما دراز خواهم کرد و شما را به دست قومهای دیگر خواهم سپرد تا غارتتان کنند. دیگر نمیگذارم به صورت یک قوم باقی بمانید؛ شما را هلاک میکنم تا بدانید که من یهوه هستم.»
6خداوند یهوه میفرماید: «چون موآبیها گفتهاند یهودا از هیچ قوم دیگری بهتر نیست،
7به این طریق موآبیها را مجازات میکنم تا بدانند که من یهوه هستم.»
8خداوند یهوه میفرماید: «چون قوم ادوم از قوم یهودا انتقام گرفت و با این کار مرتکب گناه بزرگی شد،
9پس با دست خود ادوم را ویران میکنم و ساکنانش را با گلهها و رمههایشان از بین میبرم. از تیمان تا ددان همه با شمشیر کشته خواهند شد.
10این کار به دست قومم اسرائیل به انجام خواهد رسید. ایشان انتقام مرا از شما خواهند گرفت و شدت خشم مرا نشان خواهند داد.» این را خداوند یهوه میگوید.
11خداوند یهوه میفرماید: «چون فلسطینیها از مردم یهودا انتقام گرفتهاند و از آنها کینهٔ دیرینه به دل داشته، در صدد بودند آنها را نابود سازند،
12پس من با دست خود فلسطینیها را نابود میکنم؛ بله، تمام کسانی را که در سرزمین فلسطین زندگی میکنند به کلی از بین میبرم.
13از آنها به شدت انتقام میگیرم و آنها را سخت مجازات میکنم تا شدت خشم خود را به آنها نشان دهم. بعد از آن، خواهند دانست که من یهوه هستم.»