1هنگامی که یهوه خدایتان قومهایی را که سرزمینشان را به شما میدهد، نابود کند و شما در شهرها و خانههایشان ساکن شوید،
2اگر کسی نادانسته مرتکب قتل شود میتواند به یکی از این شهرها فرار کرده، در آنجا پناه گیرد.
3برای مثال، اگر مردی با همسایهٔ خود برای بریدن هیزم به جنگل برود و سر تبر از دستهاش جدا شده، باعث قتل همسایهاش گردد، آن مرد میتواند به یکی از این شهرها گریخته، در امان باشد.
4اگر یهوه خدایتان طبق وعدهای که با سوگند به پدران شما داده است مرزهای سرزمینتان را وسیعتر کند و تمام سرزمینی را که وعده داده است، به شما ببخشد،
5در این صورت باید سه شهر پناهگاه دیگر نیز داشته باشید. (البته او وقتی این سرزمین را به شما خواهد داد که از کلیهٔ فرمانهایی که امروز به شما میدهم اطاعت نموده یهوه خدایتان را دوست بدارید و همواره در راه او گام بردارید.)
6چنین عمل کنید تا در سرزمینی که خداوند به شما میدهد اشخاص بیگناه کشته نشوند و خون کسی به گردن شما نباشد.
7ولی اگر کسی از همسایهٔ خود نفرت داشته باشد و با قصد قبلی او را بکشد و سپس به یکی از شهرهای پناهگاه فرار نماید،
8آنگاه مشایخ شهر باید دنبال او فرستاده، او را بازگردانند و تحویل مدعی خون مقتول بدهند تا او را بکشد.
9به او رحم نکنید! اسرائیل را از خون بیگناه پاک کنید تا در همهٔ کارهایتان کامیاب باشید.
10هنگامی که وارد سرزمینی شدید که خداوند، خدایتان به شما میدهد، مواظب باشید مرزهای ملک همسایهتان را که از قدیم تعیین شده است به نفع خود تغییر ندهید.
11هرگز کسی را بر اساس شهادت یک نفر محکوم نکنید. حداقل دو یا سه شاهد باید وجود داشته باشند.
12اگر کسی شهادت دروغ بدهد و ادعا کند که شخصی را هنگام ارتکاب جرمی دیده است،
13هر دو نفر باید به نزد کاهنان و قضاتی که در آن موقع در حضور خداوند مشغول خدمتند، آورده شوند.
14قضات باید این امر را به دقت تحقیق کنند. اگر معلوم شد که شاهد دروغ میگوید،
15مجازاتش باید همان باشد که او فکر میکرد مرد دیگر به آن محکوم میشد. به این طریق شرارت را از میان خود پاک خواهید کرد.
16بعد از آن، کسانی که این خبر را بشنوند از دروغ گفتن در جایگاه شهود خواهند ترسید.
17به شاهد دروغگو نباید رحم کنید. حکم شما در این گونه موارد باید چنین باشد: جان به عوض جان، چشم به عوض چشم، دندان به عوض دندان، دست به عوض دست و پا به عوض پا.