تثنیه 14

¹شما فرزندان یهوه خدای خود هستید، پس هنگام عزاداری برای مردگان خود، مثل بت‌پرستان، خود را زخمی نکنید و موی جلوی سرتان را نتراشید،

²زیرا شما برای یهوه خدایتان قومی مقدّسید، و او شما را از میان قومهای روی زمین برگزیده است تا قوم خاص او باشید.

³هر حیوانی را که سم شکافته دارد و نشخوار می‌کند می‌توانید بخورید.

⁴پس اگر حیوانی این دو خصوصیت را نداشته باشد، نباید آن را بخورید. بنابراین شتر، خرگوش و گورکن را نباید بخورید. اینها نشخوار می‌کنند، ولی سمهای شکافته ندارند.

⁵خوک را نباید بخورید، چون با اینکه سم شکافته دارد نشخوار نمی‌کند. حتی به لاشهٔ چنین حیواناتی نباید دست بزنید.

⁶از حیواناتی که در آب زندگی می‌کنند فقط آنهایی را که باله و فلس دارند می‌توانید بخورید.

⁷تمام جانوران آبزی دیگر برای شما حرامند.

⁸همۀ پرندگان طاهر را می‌توانید بخورید.

⁹اما اینها را نباید بخورید:14‏:12 مشخصات بسیاری از این پرندگان نامعلوم است. عقاب، لاشخور و لاشخور سیاه؛

¹⁰زَغَن، شاهین و شاهین به نوعش؛

¹¹هر قسم کلاغ به نوعش؛

¹²شترمرغ، جغد، مرغ نوروزی و باز به نوعش؛

¹³بوم، جغد بزرگ، جغد سفید،

¹⁴و جغد صحرایی؛ کرکس، مرغ غواص،

¹⁵لک‌لک و مرغ ماهیخوار به نوعش؛ هُدهُد و خفاش.

¹⁶همۀ حشرات بالدار برای شما حرامند، و نباید خورده شوند.

¹⁷اما همۀ پرندگان حلال گوشت را می‌توانید بخورید.

¹⁸حیوانی را که به مرگ طبیعی مرده است نخورید. آن را به غریبی که در میان شما باشد بدهید تا بخورد و یا آن را به بیگانگان بفروشید؛ ولی خودتان آن را نخورید، چون برای یهوه خدایتان قومی مقدّس هستید.

¹⁹از تمامی محصولاتتان هر ساله باید یک دهم را کنار بگذارید.

²⁰این ده‌یک را بیاورید تا در محلی که یهوه، خدایتان به عنوان عبادتگاه خود انتخاب خواهد کرد در حضورش بخورید. این شامل عشریه‌های غله، شراب تازه، روغن زیتون و نخست‌زادهٔ گله‌ها و رمه‌هایتان می‌باشد. منظور از این کار این است که بیاموزید همیشه خداوند را در زندگی خود احترام کنید.

²¹اگر مکانی که خداوند به عنوان عبادتگاه خود انتخاب می‌کند به قدری دور باشد که براحتی نتوانید ده‌یک‌های خود را از برکاتی که یهوه خدایتان به شما داده، به آنجا حمل کنید،

²²آنگاه می‌توانید ده‌یک محصولات و رمه‌هایتان را بفروشید و پولش را به مکانی که یهوه خدایتان برمی‌گزیند، ببرید.

²³وقتی که به آنجا رسیدید با آن پول هر چه خواستید بخرید گاو، گوسفند، شراب یا مشروبات دیگر تا در آنجا در حضور خداوند، خدایتان جشن گرفته، با خانوادهٔ خود به شادی بپردازید.

²⁴در ضمن لاویان شهرتان را فراموش نکنید، چون آنها مثل شما صاحب ملک و محصول نیستند.

²⁵در آخر هر سه سال باید عشریهٔ تمام محصولات خود را در شهر خود جمع کنید

²⁶تا آن را به لاویان که در میان شما ملکی ندارند، و همچنین غریبان، بیوه‌زنان و یتیمان داخل شهرتان بدهید تا بخورند و سیر شوند. آنگاه خداوند، خدایتان شما را در کارهایتان برکت خواهد داد.