1केदी मसी माय थोड़ीक दिलासो, एने तान मोंग माय दिर, एने जीव ने सेंगेती, एने थोड़ीक किव एने गीण हे।2:1 तुमरी सहबागीता जीव हेऱ्यो हे; नाहते जीव तुमूह एक दिहरान सहबागीता माय लावेह
2ते मारी ज्यी खुसी पुरी किरो काय एक मोन एन रिवो, एने एकुच मोंग, एने एकुच आसा मीलो।
3स्वार्थ एने जुठी बोड़ायीन केरता काय मा किरो, पुण गेरबोड़ाय माय एका दिहराह सोताह रेन हाजा सुमजो।
4एकेक सोतान केरता ओलोस नाह पुण दिहरान केरता बी चिन्ता केरी,
5जोहलो मसी यीशुन सोबाव ईतो तुहलोच तुमरो बी सोबाव रेणे जुवे:
6जो बोगवानान वेह रूपाम एन बी तो सोताह,
7पुण आपणे आपाह ओहलो शुन्य केर दिनो,
8एने माणहान वेहा माय देखीन सोताह गेरबड़ो किऱ्यो, एने न्या वोर उकुमा माय रिनो काय मोत, होव,
9ज्यास ने वोजेसे बोगवान ताह जुलूम मोठो बी किरेल,
10काय जा हेरगाम एने देरती पोर
11एने बोगवान आबाख ने बोड़ायीन केरता
12ज्यानकेरीन एय मारा मोंगाल्ला, जिहकेरीन तुमू जेलेम से उकुम मानते आयेल हेते, तिहेच केरीन एवी बी नाह मार हेऱ्या रेतेन पुण खाज केरीन मी सेटो रेथु, तीबी बितेन एने कापतेन आप आपणा सुटकारान काम पुरो केरती जावो;
13काहाकाय बोगवानुच हे जो आपणी हाजाली आसा दाड़ीन तुमरा मोना माय आसा एने काम, दुयू वातुन केरनेन पोरबाव टाकेल हे।
14सोब काम बिगेर कुड़कुड़ावतेन एने बिगेर बोलचालान केऱ्या किरो,
15काहाकाय तुमू जी खाराब वोसी माय बोगवानान निर्दोस सोरा बोणीन रिवो, जान विची माय तुमू जीवायीन वचन लेतेन दुनिया माय हेलेगताला दिवान गेत देखातेह।
16काय मसीह जीव उठणेन दिह माहु मोठवाय केरनेन कारीन रेय काय नाह मारो दोवेड़नो एने नाह मारो मेहनेत केरनो उदेड़ एनो।
17केदी माहु तुमरा बोरहान रूप बोलीदान एने सेवा हेऱ्यो आपणी लुय बी वोयाड़ने पोड़ी, तीबी मी खुस हे एने तुमू आखा हिऱ्यो खुसी वाटथु।
18तिहेच तुमू बी खुस रिवो एने मार हेऱ्या खुसी किरो।
19माहु मालीक यीशु माय आसा हे काय मी तीमुथीयुसाह तुमू फाय चालोच मोकलुह, काय तुमरो हाल होमलीन माहु हुक जुड़ी।
20काहाकाय मार फाय ओहला काल्लोस माणुह नाह सोतो, जो खेराय माय चोखाला मोना केरीन तुमरी बोलायीन बारा माय चिन्ता केरी।
21काहाकाय सोब सोतान कामाम लागेल हेते, नाह काय यीशु मसीन।
22पुण ताह तुमू पारखेल एने जाण बी लियेल हेते काय जीहे सोरो आबाख हेऱ्यो केरने, तोहलोच तु हाजाली खोबरीह पोसार ने मार हेऱ्यो मेहनेत किरेल।
23तानकेरीन माहु आसा हे काय जीहे माहु मालुम पुड़ील काय मारो काय एण्यो हे, तिहेच मी ताह तुमू फाय चालोच मोकली देह।
24एने माहु मालीक माय बुरहो हे काय मी सोता बी तुमूह मिलने उतवाल्युह आवुह।
25पुण मी इपफ्रुदीतुसाह जो मारो बाहख हे, एने मोदेक केरनार एने हाती लेड़ानार एने तुमरो खुबर्यो, एने गेरजीन वातु माय मारी सेवा केरनार हे, तुमू फाय मोकेलनेन जोरेवरी सोमज्यो।
26काहाकाय तान मोन तुमू सोबा माय लागेल एतो, तानकेरीन तु दुख माय रेतालो काहाकाय तुमू तान बेमारीन हाल होमलेल एता।
27एने खेरीच तो दुखाऱ्यो ते एय जायेल ईतो न्या वोर काय मोरने केरतालो, पुण बोगवान ता पोर किव किऱ्यो, एने ता पोर ओलोस नाह पुण मार पोर बी काय माहु दुखा पोर दुख नाय एय।
28तानकेरीन मी ताह मोकेलनेन पोशो बी कोसीत किऱ्यो काय तुमू ताह पोशा मिलीन खुस एय जावो एने मारो बी दुख कोम एय जाय।
29तानकेरीन तुमू मालीक माय ता हेऱ्या जुलूम खुसी माय मिलाज्यो, एने ओहलान आदर केऱ्या किरज्यो,
30काहाकाय तो मसीन कामान केरता तान जीवा पोर वेला विसीन मोतीन आहने आव लागेल ईतो, काहाकाय जी कोमी तुमरी उगे रेन मार सेवा माय ईयेल एती तीह पुरी केरी।