സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 22

¹എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, അവിടന്ന് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞതെന്ത്?

²എന്റെ ദൈവമേ, പകലിൽ ഞാൻ നിലവിളിക്കുന്നു, എന്നാൽ അവിടന്ന് ഉത്തരമരുളുന്നില്ല,

³ഇസ്രായേലിന്റെ സ്തുതികളിൽ സിംഹാസനസ്ഥനായിരിക്കുന്ന

⁴ഞങ്ങളുടെ പൂർവികർ അങ്ങയിൽ വിശ്വാസം അർപ്പിച്ചു;

⁵അവർ അങ്ങയോട് നിലവിളിച്ചു; അങ്ങ് അവരെ രക്ഷിച്ചു;

⁶എന്നാൽ ഞാൻ ഒരു മനുഷ്യനല്ല, ഒരു പുഴുവത്രേ.

⁷എന്നെ കാണുന്നവരെല്ലാം എന്നെ പരിഹസിക്കുന്നു;

⁸“ഇദ്ദേഹം യഹോവയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു,” അവർ പറയുന്നു,

⁹അവിടന്നാണല്ലോ എന്നെ എന്റെ അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നത്;

¹⁰എന്റെ അമ്മയുടെ ഉദരത്തിലായിരുന്നപ്പോൾത്തന്നെ ഞാൻ തിരുക്കരങ്ങളിൽ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടു;

¹¹കഷ്ടം അടുത്തിരിക്കുകയാലും

¹²അനേകം കാളകൾ എന്നെ വളഞ്ഞു;

¹³ഗർജിക്കുന്ന സിംഹം ഇരയെ കടിച്ചുകീറുന്നതുപോലെ

¹⁴ഞാൻ വെള്ളംപോലെ തൂകിപ്പോകുന്നു,

¹⁵എന്റെ ശക്തി മൺപാത്രക്കഷണംപോലെ ഉണങ്ങിയിരിക്കുന്നു

¹⁶നായ്ക്കൾ എന്നെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു,

¹⁷എന്റെ അസ്ഥികളെല്ലാം എനിക്ക് എണ്ണാം

¹⁸എന്റെ വസ്ത്രം അവർ പകുത്തെടുക്കുന്നു

¹⁹എന്നാൽ യഹോവേ, അവിടന്ന് അകന്നിരിക്കരുതേ.

²⁰വാളിൽനിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ;

²¹സിംഹങ്ങളുടെ വായിൽനിന്നും എന്നെ മോചിപ്പിക്കണമേ;

²²അവിടത്തെ നാമം ഞാൻ എന്റെ സഹോദരങ്ങളോടു കീർത്തിക്കും;

²³യഹോവയെ ഭയപ്പെടുന്നവരേ, യഹോവയെ സ്തുതിക്കുക!

²⁴കാരണം പീഡിതരുടെ കഷ്ടത

²⁵മഹാസഭയിൽ എന്റെ പ്രശംസാവിഷയം അങ്ങല്ലോ;

²⁶ദരിദ്രർ ഭക്ഷിച്ചു തൃപ്തരാകും

²⁷ഭൂമിയുടെ അതിരുകളെല്ലാം

²⁸ആധിപത്യം യഹോവയ്ക്കുള്ളത്

²⁹ഭൂമിയിലെ സകലസമ്പന്നരും ഭക്ഷിച്ച് ആരാധിക്കട്ടെ

³⁰ഒരു സന്തതി അവിടത്തെ സേവിക്കും

³¹അവിടന്ന് നിവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു!