Zabura 22

¹Ya Allahna, ya Allahna, don me ka yashe ni?

²Ya Allahna, na yi kuka da rana, amma ba ka amsa ba,

³Duk da haka kana a kursiyi a matsayin Mai Tsarkin nan;

⁴A gare ka ne kakanninmu suka sa bege;

⁵Sun yi kuka gare ka suka kuma sami ceto;

⁶Amma ni dai tsutsa ne ba mutum ba,

⁷Duk wanda ya gan ni yakan yi mini ba’a;

⁸“Ya dogara ga Ubangiji;

⁹Duk da haka ka fitar da ni daga ciki;

¹⁰Daga haihuwa an jefa ni a kanka;

¹¹Kada ka yi nesa da ni,

¹²Bijimai masu yawa sun kewaye ni;

¹³Zakoki masu ruri suna yayyage abin da suka kama

¹⁴An zubar da ni kamar ruwa,

¹⁵Ƙarfina ya bushe kamar kasko,

¹⁶Karnuka sun kewaye ni;

¹⁷Zan iya ƙirga ƙasusuwana;

¹⁸Sun raba rigunana a tsakaninsu

¹⁹Amma kai, ya Ubangiji, kada ka yi nisa;

²⁰Ka ceci raina daga takobi,

²¹Ka cece ni daga bakin zakoki;

²²Zan furta sunanka ga ’yan’uwana;

²³Ku da kuke tsoron Ubangiji, ku yabe shi!

²⁴Gama bai rena ko yă ƙyale

²⁵Daga gare ka yabona yake zuwa cikin babban taro;

²⁶Matalauta za su ci su ƙoshi;

²⁷Dukan iyakokin duniya

²⁸gama mulki na Ubangiji ne

²⁹Dukan attajiran duniya za su yi biki su kuma yi sujada;

³⁰Zuriya masu zuwa za su yi masa hidima;

³¹Za su yi shelar adalcinsa