1 Tarihi 16

¹Suka fa kawo akwatin alkawarin Allah, suka sa a cikin tentin da Dawuda ya kafa dominsa, suka kuma miƙa hadayun ƙonawa da hadayu na salama a gaban Allah.

²Bayan Dawuda ya gama miƙa hadayu na ƙonawa da hadayu na salama, sai ya albarkaci mutane a cikin sunan Ubangiji.

³Sa’an nan ya ba da dunƙulen burodi da wainar dabino da kuma kauɗar zabibi ga kowane mutumin Isra’ila namiji da ta mace.

⁴Ya sa Lawiyawa su yi hidima a gaban akwatin alkawarin Ubangiji, su ɗaukaka, su gode, su kuma yabi Ubangiji, Allah na Isra’ila.

⁵Asaf shi ne babba, sai Zakariya na biye, sa’an nan Ya’aziyel, Shemiramot, Yehiyel, Mattitiya, Eliyab, Benahiya, Obed-Edom da Yehiyel. Su ne za su kaɗa molaye, da garayu, Asaf kuwa zai buga ganguna,

⁶Benahiya da Yahaziyel firistoci za su busa ƙahoni kullum a gaban akwatin alkawarin Allah.

⁷A wannan rana, da farko, Dawuda ya sa Asaf da ’yan’uwansa su rera wannan zabura ta yabo ga Ubangiji.

⁸Ku yi godiya ga Ubangiji, ku yi shelar sunansa;

⁹Ku rera gare shi, ku rera yabo gare shi;

¹⁰Ku ɗaukaka a cikin sunansa mai tsarki

¹¹Ku dogara ga Ubangiji da kuma ƙarfinsa;

¹²Ku tuna ayyukan banmamakin da ya aikata,

¹³Ya ku zuriyar Isra’ila bayinsa,

¹⁴Shi ne Ubangiji Allahnmu;

¹⁵Yakan tuna da alkawarinsa har abada,

¹⁶alkawarin da ya yi wa Ibrahim

¹⁷Ya tabbatar da shi ga Yaƙub kamar ƙa’ida,

¹⁸“Gare ka zan ba da ƙasar Kan’ana

¹⁹Sa’ad da suke kima,

²⁰suka yi ta yawo daga al’umma zuwa al’umma,

²¹Bai bar wani ya zalunce su ba;

²²“Kada ku taɓa shafaffuna;

²³Ku rera ga Ubangiji, ku duniya duka;

²⁴Ku furta ɗaukakarsa a cikin al’ummai,

²⁵Gama Ubangiji mai girma ne ya kuma cancanci yabo;

²⁶Gama dukan allolin al’ummai gumaka ne,

²⁷Daraja da ɗaukaka suna a gabansa;

²⁸Ku yabi Ubangiji, ku iyalan al’ummai,

²⁹ku ba wa Ubangiji ɗaukakar da ta dace da sunansa.

³⁰Ku yi rawar jiki a gabansa, ya ku duniya duka!

³¹Bari sammai su yi farin ciki, bari duniya tă yi murna;

³²Bari teku da kome da yake cikinsa su yi ruri;

³³Sa’an nan itatuwan jeji za su rera,

³⁴Ku yi godiya ga Ubangiji, gama shi nagari ne;

³⁵Ku yi kuka, ku ce, “Cece mu, ya Allah Mai Cetonmu;

³⁶Yabi Ubangiji, Allah na Isra’ila,

³⁷Dawuda ya bar Asaf da ’yan’uwansa a gaban akwatin alkawarin Ubangiji don su yi hidima a can kullum, bisa ga tsari na kowace rana.

³⁸Ya kuma bar Obed-Edom da ’yan’uwansa sittin da takwas don su yi hidima tare. Obed-Edom ɗan Yedutun da Hosa kuma, su ne matsaran ƙofofi.

³⁹Dawuda ya bar Zadok firist da ’yan’uwansa firistoci a gaban tabanakul na Ubangiji a tudun da yake a Gibeyon

⁴⁰don su miƙa hadayun ƙonawa ga Ubangiji a kan bagaden hadaya ta ƙonawa kullum, da safe da kuma yamma, bisa ga kome da yake a rubutacce a cikin Dokar Ubangiji, da ya ba wa Isra’ila.

⁴¹Tare da su akwai Heman da Yedutun da sauran waɗannan zaɓaɓɓun da aka rubuta sunansu don yin godiya ga Ubangiji, “gama ƙaunarsa madawwamiya ce har abada.”

⁴²Heman da Yedutun su ne da hakkin busa ƙahoni da kaɗa kuge da sauran kayan bushe-bushe da na kaɗe-kaɗe, waɗanda ake amfani da su lokacin da ake rera waƙoƙi masu tsarki. ’Ya’yan Yedutun maza, su aka ba wa aikin tsaron ƙofa.

⁴³Sa’an nan dukan mutanen suka tashi, kowa ya koma gidansa, Dawuda ya koma gida yă sa wa iyalinsa albarka.