1Yaa ilma ko, dubbii koo eegiitii
2Ajaja koo eegi, ati ni jiraataatii;
3Quba keetti isaan hidhadhu;
4Ogummaan, “Ati obboleettii koo ti” jedhi;
5isaan sagaagaltuu irraa, niitii kashlabbee dubbii isheetiin
6Ani foddaa mana koo biraa keessaan,
7Ani warra homaa hin dandeenye keessatti,
8Innis karaa mana ishee dhaqu qabatee
9Kunis yeroo aduun dhiitee lafti dimimmisaaʼaa turetti,
10Dubartiin tokko akka sagaagaltuutti uffattee
11Isheen iyyituu fi kashlabbee dha;
12takka daandii irratti, takka oobdii irratti,
13Isheen qabdee isa dhungatti;
14“Ani aarsaa nagaa dhiʼeessuun qaba;
15Kanaafuu ani si simachuufin gad baʼe;
16Ani wayyaa bareedduu quncee talbaa irraa hojjetame kan Gibxii dhufeen,
17Ani qumbiin, argeessaa fi qarafaan
18Kottu mee hamma bariitti gad fageenya jaalalaa walii wajjin dhugnaa;
19Dhirsi koo mana hin jiru;
20Inni boorsaa isaa maallaqaan guuttatee deeme;
21Isheen dubbii miʼooftuudhaan karaa irraa isa jalʼifte;
22Innis akkuma sangaa qalamuuf deemuutti,
23akkuma simbira kiyyootti ariifattuutti,
24Egaa yaa ilmaan ko, na dhaggeeffadhaa;
25Akka garaan kee karaa isheetti garagalu hin godhin;
26Namoonni hedduun warra isheen lafaan dhooftee dha;
27Manni ishee karaa qileetti nama geessu,