1Псальма Давідава ў чацьвёрты дзень тыдня.
2Паўстань, Судзьдзя зямлі, аддай ганарліўцам адплату.
3Дакуль, Госпадзе, бязбожнікі, дакуль бязбожнікі радавацца будуць?
4Яны вырыгаюць дзёрзкія словы; пышаюцца ўсе беззаконьнікі;
5топчуць народ Твой, Госпадзе, прыгнятаюць спадчыну Тваю.
6Удаву і прыхадня забіваюць, і мардуюць сіротак,
7і кажуць: ня ўбачыць Гасподзь, і не даведаецца Бог Якаваў.
8Схамянецеся, бязглуздыя людзі! калі вы паразумнееце, недавумкі?
9Хіба Той, што вуха наставіў, не пачуе? і Той, Хто вока стварыў, ня ўбачыць?
10Хто настаўляе народы, ці ж ня выкрые, - Той, Хто вучыць чалавека разуменьню?
11Гасподзь ведае думкі чалавечыя, што яны марныя.
12Дабрашчасны той чалавек, якога настаўляеш Ты, Госпадзе, і вучыш законам Тваім,
13каб даць яму спакой у бядотныя дні, пакуль бязбожнаму будзе выкапана яма!
14Бо не адкіне Гасподзь народу Свайго і не пакіне спадчыны Сваёй.
15Бо суд вернецца да праўды, і за ім усе, хто шчырыя сэрцам.
16Хто паўстане за мяне супроць злыдняў? хто стане за мяне супроць ліхадзеяў?
17Калі б не Гасподзь быў мне памочнікам, неўзабаве ўсялілася б душа мая ў моўчу.
18Калі я казаў: хістаецца нага мая, - ласка Твая, Госпадзе, падтрымала мяне.
19Пры памнажэньні смуткаў маіх у сэрцы маім, суцяшэньні Твае душу маю шчасьцяць.
20Ці стане каля Цябе седала душагубаў, якія гвалт намышляюць насуперак закону?
21Натоўпам ідуць яны на душу праведніка, і асуджаюць кроў невінаватую.
22Але Гасподзь - абарона мая, і Бог мой - цьвярдыня прытулку майго,
23і аберне на іх беззаконьне іхняе, і зладзействам іхнім вынішчыць іх, вынішчыць іх Гасподзь Бог наш.