1Кіроўцу хору. Псальма Давідава. Песьня.
2Няхай паўстане Бог - і расьсеюцца ворагі Ягоныя, і хай ад аблічча Ягонага ўцякуць Яго ненавісьнікі!
3Як дым разьвейваецца, так іх разьвей; як топіцца воск ад вагню, так бязбожнікі прад абліччам Божым хай загінуць!
4А праведнікі хай узрадуюцца і ўсьцешацца прад Богам, і ўзьвесяляцца ў радасьці.
5Сьпявайце Богу нашаму, сьпявайце імю Ягонаму, праслаўляйце Таго, Хто па нябёсах ідзе; Гасподзь імя Яму, - і прад абліччам Ягоным радуйцеся.
6Сіротам Бацька і ўдовам судзьдзя Бог у сьвятой сялібе Сваёй!
7Бог самотных уводзіць у дом, вызваляе вязьняў з кайданаў; а непакорлівыя застаюцца ў скварнай пустыні.
8Божа! калі Ты выходзіў перад народам Тваім, калі Ты ішоў па пустыні,
9зямля скаланалася, нават нябёсы плавіліся, ад аблічча Божага, і гэты Сінай - ад аблічча Бога, Бога Ізраілевага.
10Шчодры дождж праліваў Ты, Божа, на Тваю спадчыну, і калі яна зьнемагала ад працы, Ты падмацоўваў яе.
11Народ Твой там жыў; з даброці Тваёй, Божа, ты ўдзяляў беднаму.
12Гасподзь дасьць слова: зьвястунак вялікае мноства.
13«Цары войска ўцякаюць, уцякаюць, а тая, што дома сядзіць, дзеліць здабычу.
14Калі спачываеце вы ў сваіх вотчынах, вы - як галубіца, у якое крылы срэбрам пакрытыя, а пёры чыстым золатам:
15калі Ўсемагутны расьсеяў цароў на гэтай зямлі, яна забялела, быццам сьнег на Сэлмоне.
16Гара Божая! - гара Васанская! гара высокая - гара Васанская!
17Што ж вы зайздросьліва глядзіце, горы высокія, на гару, на якой Бог з добрай волі жыве, і Гасподзь жыцьме вечна!
18Калясьніц Божых процьма, тысячы тысяч сярод іх; сярод іх Гасподзь на Сінаі, у сьвятыні.
19Ты ўзышоў на вышыню, запалоніў палон, прыняў дары дзеля людзей, каб і адступнікі жыць маглі ў Госпада Бога.
20Дабраславёны Бог кожны дзень, Бог ускладае на нас цяжар, але Ён і ратуе нас.
21Бог нам - Бог на ратаваньне; ва ўладзе Госпада Ўладыкі брама сьмерці.
22Але Бог патрушчыць голаў ворагам Сваім, валасатае цемя таго, хто ў грахах сваіх закасьцянеў.
23Гасподзь сказаў: ад Васана вярну, выведу з прадоньня марскога,
24каб ты апусьціў нагу тваю, як сабакі твае язык свой, у кроў ворагаў.
25Бачылі шэсьце Тваё, Божа, шэсьце Бога майго, Цара майго ў сьвятыні:
26наперадзе йшлі сьпевакі, ззаду ішлі музыкі, пасярэдзіне дзевы з тымпанамі:
27«Дабраслаўляйце Бога Госпада на сходах, вы - ад семені Ізраілевага!»
28Там Веньямін малодшы - іхні князь; князі Юдавы - уладыкі іхнія; князі Завулонавы, князі Нэфталімавы.
29Бог твой наказаў табе сілу. Умацуй, Божа, тое, што Ты зрабіў нам!
30Дзеля храма Твайго ў Ерусаліме цары прынясуць Табе дары.
31Утаймуй зьвера ў трысьнягу, - статак валоў сярод цялят народаў, якія хваляцца зьліткамі срэбра; рассып народы, што бітваў прагнуць.
32Прыйдуць вяльможы з Егіпта; Эфіопія рукі свае працягне да Бога.
33Царствы зямныя! сьпявайце Богу, услаўляйце Госпада,
34Які крочыць на нябёсах нябёсаў спрадвеку. Вось, Ён дае голасу Свайму голас моцы.
35Узьнясеце славу Богу! веліч Ягоная - на Ізраіле, і магутнасьць Ягоная - на аблоках.
36Грозны Ты, Божа, у Сьвятыні Тваёй. Бог Ізраілеў - Ён дае сілу і моц народу Свайму. Дабраславёны Бог!