1Кіроўцу хору Ідутумавага. Псальма Давідава.
2Толькі ў Богу душа мая суцяшаецца; ад Яго выратаваньне маё.
3Толькі Ён - цьвярдыня мая, ратунак мой, сховы мае: не пахіснуся болей.
4Дакуль будзеце налягаць на чалавека? Абвалены будзеце вы, усе вы, як сьцяна нахіленая, як плот расхістаны.
5Яны скінуць яго з вышыні намысьлілі, ашукаю скарысталіся; вуснамі дабраслаўляюць, а ў сэрцы сваім клянуць.
6Толькі ў Богу, душа мая, супакойвайся! бо на Яго ўся надзея мая.
7Толькі Ён - цьвярдыня мая і ратунак мой, сховы мае: не пахіснуся.
8У Богу выратаваньне маё і слава мая; скала сілы маёй і надзея мая ў Богу.
9Народзе! на Яго спадзявайся ўвесь час; сэрца маё прад Ім вылівайце: Бог - нам прыстанішча.
10Сыны чалавечыя - марнасьць адна; сыны мужоў - ашуканства; калі іх пакласьці на вагі, усе яны разам лягчэйшыя за пустату.
11Не спадзявайцеся на рабункі, і не выхваляйцеся крадзяжом; калі багацьце множыцца, ня хілецеся да яго сэрцам.
12Аднойчы сказаў Бог, і двойчы я гэта пачуў, што сіла - у Богу,
13і ў Цябе, Госпадзе, міласьць, бо Ты плаціш кожнаму паводле ўчынкаў ягоных.