1Сыне мой, калі ты прымеш словы мае і захаваеш пры сабе запаведзі мае,
2і вуха сваё прыхіліш да мудрасьці і прытуліш сэрца тваё да разважлівасьці,
3калі будзеш клікаць да ведаў і зьвяртацца да розуму;
4калі будзеш шукаць яго, нібы срэбра, і знаходзіць яго, нібы скарб:
5тады ўразумееш страх Гасподні і знойдзеш спазнаньне Бога.
6Бо Гасподзь дае мудрасьць; і з вуснаў Яго - веды і розум;
7Ён дае праведным выратаваньне; Ён - шчыт тым, што ў беззаганнасьці ходзяць.
8Ён ахоўвае дарогу праўды і асланяе сьцежку сьвятых Сваіх.
9Тады ты зразумееш справядлівасьць і права і шчырасьць, усялякую сьцежку дабра.
10Калі мудрасьць увойдзе ў сэрца тваё, і веды будуць прыемныя душы тваёй:
11тады разважлівасьць будзе берагчы цябе, розум будзе ахоўваць цябе,
12каб адвесьці цябе ад дарогі ліхое, ад чалавека, які гаворыць няпраўду,
13ад тых, што пакідаюць дарогі простыя, каб хадзілі дарогамі цемры;
14ад тых, што радуюцца, робячы ліхое, захапляюцца ліхою распустай,
15у якіх дарогі крывыя і якія блукаюць па сьцежках сваіх;
16каб уратаваць цябе ад жонкі другога, чужой, якая злагоджвае словы свае,
17якая пакінула сябра маладосьці сваёй і занядбала запаведзь Бога свайго.
18Дом яе вядзе да сьмерці, і сьцежкі яе - да мёртвых;
19ніхто, увайшоўшы да яе, не вяртаецца і ня ступае на дарогу жыцьця.
20Таму хадзі дарогаю добрых і трымайся сьцежкі праведнікаў,
21бо праведныя будуць жыць на зямлі, і беспахібныя застануцца на ёй;
22а бязбожныя будуць вынішчаны зь зямлі, і няверныя выкарчаваны зь яе.