1Успомні, Госпадзе, што над намі зьдзейсьнілася; паглядзі, падзівіся на паганьбеньне нашае:
2спадчына нашая перайшла да чужых, дамы нашыя - да іншапляменцаў;
3Мы асірацелі, бяз бацькі; маці нашыя - аўдавелі.
4Ваду сваю п'ем за срэбра, дровы нашыя нам за грошы даюць.
5Нас паганяюць у карак, мы працуем - і ня маем спачыну.
6Працягваем руку да Егіпцянаў, да Асірыянаў, каб наесьціся хлеба.
7Бацькі нашыя грэшнікі: іх больш няма, а мы кару нясем за беззаконьні іхнія.
8Рабы пануюць над намі, і няма каму выбавіць з-пад рукі іхняй.
9Свой хлеб здабываем з пагрозай жыцьцю ад меча.
10Счарнела, як печ, нашая скура ад пякучага голаду
11Жанок на Сіёне няславяць, дзяўчат - у гарадах Юдэйскіх.
12Князі павешаны рукамі іхнімі, абліччы старцаў не ўшанаваны.
13Юнакоў бяруць да жорнаў, і падлеткі падаюць пад ношкамі дроў.
14Старцы не сядзяць больш каля варотаў; хлапцы не сьпяваюць.
15Аціхла радасьць сэрца нашага: карагоды нашыя ў енк абярнуліся.
16Упаў вянок з галавы нашай; гора нам, што мы зграшылі!
17Ад гэтага вось зьнемаглося нашае сэрца; ад гэтага нашыя вочы зацьміліся.
18Ад таго, што апусьцела гара Сіён, лісы ходзяць па ёй.
19Ты, Госпадзе, жывеш вечна; трон твой - род у род.
20Дзеля чаго зусім забываеш нас, пакідаеш на доўгі час?
21Навярні нас да Цябе, Госпадзе, і мы навернемся; абнаві дні нашыя, як спрадвеку было.
22Няўжо ты зусім адкінуў нас, прагневаўся на нас бязь меры?