1І адказваў Ёў і сказаў:
2выслухайце ўважліва слова маё, і гэта будзе мне суцяшэньнем ад вас.
3Патрывайце мяне, і я буду гаварыць; а пасьля таго, як пагавару, насьміхайцеся.
4Хіба да чалавека слова маё? як жа мне і не маладушнічаць?
5Паглядзеце на мяне і жахнецеся, і пакладзеце палец на вусны.
6Як толькі я згадаю, - уздрыгваю, і трымценьне абдымае цела маё.
7Чаму беззаконныя жывуць, дасягаюць старасьці, ды і сілаю моцныя?
8Дзеці іхнія зь імі перад абліччам ў іх, і ўнукі іхнія перад вачыма ў іх.
9Дамы іхнія ўбясьпечаны ад страху, і няма жазла Божага на іх.
10Бык іхні апладняе і ня выкідае, карова іхняя зачынае, і ня скідае.
11Як статак, выпускаюць яны малечу сваю, і дзеці іхнія скачуць.
12Усклікаюць пад тымпан і цытру і весяляцца пад жалейку;
13бавяць дні свае ў шчасьці і імгненна сыходзяць у апраметную.
14А тым часам яны кажуць Богу: адыдзі ад нас, ня хочам мы ведаць шляхоў Тваіх!
15што нам Усеўладны, каб слугаваць Яму? і якая карысьць хінуцца да Яго?
16Бачыш, шчасьце іхняе не ад іхніх рук. - Парада бязбожных, будзь далёкая ад мяне!
17Ці часта тухне сьвяцільня ў беззаконных, і нападае на іх бяда, і Ён дае ім на долю пакуты ў гневе Сваім?
18Яны павінны быць, як саломінка перад ветрам, і як мякіна, якую нясе віхура.
19Скажаш: Бог ашчаджае дзецям ягоным няшчасьце ягонае. - Хай аддасьць ён яму самому, каб ён гэта ведаў.
20Хай яго вочы ўбачаць няшчасьце ягонае, і хай ён сам п'е ад гневу Ўсеўладнага.
21Бо які яму клопат да дому свайго пасьля яго, калі лік месяцаў ягоных скончыцца?
22Але ці Бога вучыць мудрасьці, калі Ён судзіць і вышніх?
23Адзін памірае ў самай поўніцы сілы сваёй, цалкам спакойны і мірны;
24нутроба ягоная поўная тлушчу, і косткі ягоныя напоены мозакам.
25А другі памірае з душою засмучанаю, не зазнаўшы дабра.
26І яны разам будуць ляжаць у пыле, і чэрві пакрыюць іх.
27Ведаю я вашыя думкі і ўлоўкі, якія вы супраць мяне плецяце.
28Вы скажаце: дзе дом князя, і дзе намёт, у якім жылі беззаконныя?
29Хіба вы ня пыталіся ў вандроўнікаў і не знаёмыя зь іхнімі назіраньнямі,
30што ў дзень пагібелі літаваны бывае злодзей, у дзень гневу адводзіцца ўбок?
31Хто паставіць яму перад аблічча ягонае шлях ягоны, і хто аддасьць яму за тое, што ён учыняў?
32Яго праводзяць да магілы і на яго магіле ставяць варту.
33Салодкія яму камлыгі даліны, і за ім ідзе натоўп людзей, а тым, што ідуць перад ім, ліку няма.
34Як жа вы хочаце суцяшаць мяне пустым? У вашых адказах застаецца толькі мана.