1Ці ведаеш ты час, калі нараджаюць дзікія козы на скалах, і ці заўважаў роды казуль?
2Ці можаш разьлічыць месяцы цяжарнасьці іхняй? і ці ведаеш час родаў іхніх?
3Яны згінаюцца, нараджаючы дзяцей сваіх, выкідваючы свае ношы;
4дзеці іхнія ўбіраюцца ў сілу, растуць на полі, сыходзяць і не вяртаюцца да іх.
5Хто пусьціў дзікага асла на волю, і хто разьвязаў повязі кулану,
6якому стэп Я прызначыў домам і саланчакі - жытлішчам?
7Ён сьмяецца з гарадскога шматлюдства і ня чуе крыкаў паганятага,
8па горах шукае ежы сабе і ганяецца за ўсякаю зелянінаю.
9Ці захоча аднарог служыць табе і ці заначуе каля ясьляў тваіх?
10Ці можаш вяроўкаю прывязаць аднарога да баразны, і ці будзе ён за табою баранаваць тваё поле?
11Ці паспадзяваешся на яго, таму што ў яго вялікая сіла, і ці дасі яму працу тваю?
12Ці паверыш яму, што ён насеньне тваё верне і складзе на гумно тваё?
13Ці ты даў прыгожыя крылы паве і перэе і пух страўсу?
14Ён пакідае яйкі свае на зямлі і на пяску грэе іх,
15і забывае, што нага можа раздушыць іх і польны зьвер можа растаптаць іх;
16ён жорсткі да дзяцей сваіх, як бы не да сваіх, і не баіцца, што праца ягоная будзе марная,
17таму што Бог ня даў яму мудрасьці і не ўдзяліў яму глузду;
18а калі падымаецца на вышыню, сьмяецца з каня і вершніка ягонага.
19Ці ты даў каню сілу і апрануў шыю ягоную ў грыву?
20Ці можаш ты спалохаць яго, як саранчу? Храп ноздраў ягоных - жудасьць;
21капае нагамі зямлю і захапляецца сілаю; ідзе насустрач зброі;
22ён сьмяецца зь небясьпекі і не палохаецца і не адварочваецца ад меча;
23калчан гучыць над ім, бліскае капэё і дзіда;
24у парыве і лютасьці ён глытае зямлю і ня можа стаяць пры гуку трубы;
25пры трубным гуку ён падае голас: гу! гу! і здалёк чуе бітву, зычныя галасы правадыроў і крык.
26Ці тваёю мудрасьцю лётае каршук і кіруе крылы свае на поўдзень?
27Ці па тваім слове ўзносіцца арол і кладзе на вышыні гняздо сваё?
28Ён жыве на скале і начуе на зубцы ўцёсаў і на месцах недаступных;
29адтуль выглядвае сабе ежу: вочы яго глядзяць далёка;
30птушаняты ягоныя пэюць кроў, і дзе труп, там і ён.
31І гаварыў Гасподзь далей і сказаў Ёву:
32ці будзе спаборнік з Усеўладным яшчэ вучыць? Выкрывальнік Бога хай адказвае Яму.
33І адказваў Ёў Госпаду, і сказаў:
34вось, я нікчэмны; што буду я адказваць Табе? Руку маю кладу на вусны мае.
35Аднойчы я казаў, - цяпер адказваць ня буду, нават двойчы, але болей ня буду.