1Пастыраў вашых умаўляю я, супастыр і сьведка цярпеньняў Хрыстовых і саўдзельнік у славе, якая павінна адкрыцца:
2пасьвіце Божы статак, які ў вас, наглядайце за ім ня з прынукі, а з ахвоты і богаспадобна, ня дзеля гнюснай карысьлівасьці, а з руплівасьці,
3і не пануючы над спадчынай Божай, а даючы прыклад статку, -
4і калі зьявіцца Пастыраначальнік, вы атрымаеце неўвядальны вянок славы.
5Таксама і малодшыя, карэцеся пастырам; а ўсе, скараючыся адно аднаму, набярэцеся пакорлівай мудрасьці, таму што Бог ганарыстым працівіцца, а пакорным дае мілату.
6Дык вось упакорцеся пад моцнай рукою Божай, хай узьнясе вас у свой час;
7усе клопаты вашыя ўскладзеце на Яго, бо Ён дбае пра вас.
8Цьверазейце, чувайце, бо супраціўнік ваш д'ябал ходзіць, як рыклівы леў, шукаючы каго праглынуць;
9стойце супроць яго цьвёрдаю вераю, ведаючы, што такія самыя цярпеньні выпадаюць і братам вашым у сьвеце.
10А Бог усялякай мілаты, паклікаўшы нас у вечную славу Сваю ў Хрысьце Ісусе, Сам пасьля нядоўгага цяпреньня вашага, няхай удасканаліць вас, няхай угрунтуе, няхай умацуе, няхай зробіць непахіснымі.
11Яму слава і ўлада навекі вечныя. Амін.
12Гэта сьцісла напісаў я вам праз Сылуана, вернага, як думаю, вашага брата, каб упэўніць вас, суцяшаючы і сьведчачы, што гэта ў ісьціне мілата Божая, у якой вы стаіце.
13Вітае вас выбраная, падобна вам, царква ў Вавілоне і Марк, сын мой.
14Вітайце адно аднаго пацалункам любові. Мір вам усім у Хрысьце Ісусе. Амін.