গীত 88

¹হে মোৰ পৰিত্ৰাণৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা,

²তোমাৰ আগত মোৰ প্রার্থনা উপস্থিত হওঁক;

³কাৰণ মোৰ প্রাণ দুখেৰে ভৰি পৰিছে,

⁴গাতলৈ নামি যোৱাবোৰৰ লগত মই গণিত হৈছোঁ;

⁵মই মৃতবোৰৰ মাজত পৰিত্যাগ কৰা লোকৰ দৰে হৈছোঁ;

⁶তুমি মোক গাতৰ সকলোতকৈ তলৰ ঠাইত ৰাখিছা,

⁷হে ঈশ্বৰ, তোমাৰ ক্ৰোধে মোক বেৰি ধৰিছে,

⁸তুমি মোৰ চিনাকিবোৰক মোৰ পৰা দূৰ কৰিছা;

⁹দুখতে মোৰ চকুৰ দৃষ্টি কমি আহিছে;

¹⁰মৃতজনৰ কাৰণে জানো তুমি আচৰিত কৰ্ম কৰা?

¹¹মৈদামত জানো তোমাৰ গভীৰ প্রেমৰ বৰ্ণনা আৰু বিনাশৰ ঠাইত জানো তোমাৰ বিশ্বস্ততাৰ কথা প্ৰচাৰ কৰা হব?

¹²অন্ধকাৰ স্থানত জানো তোমাৰ আচৰিত কৰ্ম জনা যাব?

¹³হে যিহোৱা, মই, মই হলে তোমাৰ ওচৰত কাকুতি কৰি কান্দিছোঁ,

¹⁴হে যিহোৱা, কিয় তুমি মোক ত্যাগ কৰিছা?

¹⁵মই ল’ৰা কালৰে পৰা দুখী আৰু মৃতপ্ৰায় হৈ আছোঁ;

¹⁶তোমাৰ প্ৰচণ্ড ক্ৰোধ মোৰ ওপৰেদি বৈ গৈছে;

¹⁷সেইবোৰে পানীৰ ঢল অহাৰ দৰে ওৰে দিনটো মোক আৱৰি ৰাখিছে;

¹⁸মোৰ প্রিয়জন আৰু বন্ধুসকলক তুমি মোৰ পৰা দূৰ কৰিলা;