গীত 77

¹মই উচ্চ স্বৰেৰে ঈশ্বৰৰ আগত কাতৰোক্তি কৰিম;

²সঙ্কটৰ সময়ত মই যিহোৱাক বিচাৰিলো;

³মই যেতিয়া ঈশ্বৰক চিন্তা কৰোঁ, তেতিয়া ক্রন্দন কৰোঁ;

⁴তুমিয়েই টোপনি যোৱাৰ পৰা মোৰ চকুৰ পিৰিকতিক মেলি ৰাখিলা;

⁵মই অতীতৰ কথাবোৰ চিন্তা কৰিছিলোঁ;

⁶ৰাতিৰ সময়ত মই গোৱা গীতবোৰৰ বিষয়ে মোৰ মনত পৰে;

⁷“যিহোৱাই মোক চিৰকালৰ বাবে ত্যাগ কৰিব নেকি?

⁸তেওঁৰ গভীৰ প্রেম চিৰদিনৰ কাৰণে শেষ হৈ গ’ল নেকি?

⁹ঈশ্বৰে কৃপা কৰিবলৈ পাহৰি গ’ল নেকি?

¹⁰মই কলোঁ, “মোৰ এইটোৱে দুখ যে সৰ্ব্বোপৰি জনাৰ সোঁ হাত সলনি হৈছে।”

¹¹যিহোৱাই কৰা সকলো কাৰ্যৰ কথা মই সোঁৱৰিম;

¹²তোমাৰ সকলো কাৰ্যৰ বিষয়ে মই ধ্যান কৰিম;

¹³হে ঈশ্বৰ, তোমাৰ পথ77:13 পবিত্ৰস্থান পবিত্ৰ;

¹⁴তুমিয়েই সেই আচৰিত কৰ্ম কৰোঁতা ঈশ্বৰ; সকলো জাতিৰ মাজত তুমি তোমাৰ পৰাক্ৰমৰ পৰিচয় দিছা।

¹⁵তুমি যাকোব আৰু যোচেফৰ বংশৰ সন্তান সকলক তোমাৰ শক্তিশালী হাতৰ বাহুৰে মুক্ত কৰিলা। [চেলা]

¹⁶হে ঈশ্বৰ, সমুদ্রৰ জল77:16 সমুদ্ৰ সমূহে তোমাক দেখিলে;

¹⁷মেঘে জলৰাশিক তললৈ ঢালি দিলে; আকাশত বজ্রই গৰ্জ্জন কৰিলে;

¹⁸বা’মাৰলী বতাহত তোমাৰ বজ্ৰৰ ধ্বনি শুনা গ’ল;

¹⁹সমুদ্ৰৰ মাজত তোমাৰ পথ আছিল;

²⁰মোচি আৰু হাৰোণৰ হতুৱাই মেৰ-ছাগৰ জাকৰ দৰে তুমি তোমাৰ লোকসকলক চলাই লৈ গৈছিলা।