গীত 7

¹হে মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, মই তোমাতেই আশ্ৰয় লৈছোঁ!

²নহ’লে, সিংহৰ দৰে তেওঁলোকে মোক ছিন্ন-ভিন্ন কৰিব,

³হে মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, যদি মই এনে কোনো কৰ্ম কৰি আছোঁ,

⁴যদি মোৰ বন্ধুৰ প্রতি মই অপকাৰ কৰি আছোঁ,

⁵তেনেহলে শত্রুৱে মোৰ পাছে পাছে খেদি গৈ মোক ধৰক,

⁶হে যিহোৱা, তুমি ক্ৰোধেৰে উঠা,

⁷সকলো জাতিৰ সমূহ লোক তোমাৰ চাৰিওফালে গোট খাওঁক;

⁸যিহোৱাই লোকসকলৰ বিচাৰ কৰে;

⁹হে মোৰ ধার্মিক ঈশ্বৰ, তুমি মন আৰু হৃদয় পৰীক্ষা কৰি থাকা;

¹⁰ঈশ্বৰ মোৰ ঢাল;

¹¹ঈশ্বৰ এজন ন্যায়বিচাৰক,

¹²কোনোৱে যদি মন পালটন নকৰে,

¹³তেওঁ অস্ত্র-শস্ত্র যুগুত কৰি ৰাখিছে;

¹⁴ভাৱি চোৱা, কেনেকৈ এজনে দুষ্টতাক গর্ভধাৰণ কৰে;

¹⁵তেওঁলোকে মাটি খান্দি দ গাত কৰে,

¹⁶তেওঁলোকে কৰা ষড়যন্ত্রবোৰৰ ধ্বংস নিজৰ মূৰৰ ওপৰলৈকে ঘূৰি আহে,

¹⁷সেয়ে মই যিহোৱাৰ ধার্মিকতাৰ ধন্যবাদ কৰিম, তেওঁ ন্যায় বিচাৰ কৰে;