গীত 40

¹মই ধৈৰ্যৰে যিহোৱালৈ অপেক্ষা কৰিছিলোঁ;

²তেওঁ মোক বিনাশৰ গাতৰ পৰা তুলি আনিলে,

³তেওঁ মোৰ মুখত এটি নতুন গীত দিলে,

⁴ধন্য সেই লোক, যি লোকে যিহোৱাৰ ওপৰত ভাৰসা কৰে;

⁵হে মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, তুমি তোমাৰ অনেক আচৰিত কার্য কৰিছা,

⁶তুমি বলিদান আৰু নৈবেদ্যত সন্তোষ নোপোৱা;

⁷তেতিয়া মই ক’লো, “এইয়া মই আহিছোঁ;

⁸হে মোৰ ঈশ্বৰ, তোমাৰ ইচ্ছাত চলাতেই মোৰ আনন্দ;

⁹মই মহা-সমাজত তোমাৰ মুক্তিৰ শুভবাৰ্ত্তা প্ৰচাৰ কৰোঁ;

¹⁰তোমাৰ উদ্ধাৰৰ সহায়ৰ কথা মই মোৰ হৃদয়ত লুকুৱাই ৰখা নাই;

¹¹হে যিহোৱা, তুমি মোৰ পৰা তোমাৰ দয়া ধৰি নাৰাখিবা;

¹²কিয়নো অসংখ্য বিপদে মোক বেৰি ধৰিছে;

¹³হে যিহোৱা, মোক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ ইচ্ছুক হোৱা;

¹⁴যিসকলে মোৰ প্ৰাণ বিনাশ কৰিবলৈ বিচাৰে, তেওঁলোক লজ্জিত আৰু অপমানিত হওঁক;

¹⁵যিসকলে মোক দেখি কয়, “ভাল হৈছে, ভাল হৈছে,” তেওঁলোকে নিজে লাজ পাই হতভম্ব হওঁক।

¹⁶কিন্তু তোমাক বিচৰাসকলে তোমাতেই আনন্দিত আৰু উল্লাসিত হওঁক;

¹⁷কিন্তু মই হলে দুখী আৰু দৰিদ্ৰ; তথাপি মোৰ বাবে যিহোৱাই চিন্তা কৰে,