গীত 17

¹হে যিহোৱা, তুমি ন্যায় কথা শুনা;

²মোৰ ওপৰত তোমাৰ বিচাৰ যেন ন্যায্য হয়;

³যদি তুমি মোৰ হৃদয় পৰীক্ষা কৰা;

⁴মানুহে যিবোৰ কার্য কৰে, সেয়া নকৰি,

⁵তোমাৰ পথতে মই মোৰ ভৰি স্থিৰে ৰাখিছো;

⁶হে ঈশ্বৰ, মই তোমাৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ,

⁷তোমাৰ গভীৰ প্রেম, আশ্চর্যভাৱে প্রকাশ কৰা;

⁸চকুৰ মণিৰ দৰেই তুমি মোৰ ৰক্ষক হোৱা;

⁹যি সকলে মোৰ ওপৰত উৎপীড়ন কৰে,

¹⁰তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ হৃদয়ত থকা মমতাৰ দুৱাৰ বন্ধ কৰি ৰাখিছে,

¹¹তেওঁলোকে মোক বিচাৰিলে আৰু এতিয়া মোক চাৰিওফালে ঘেৰি ধৰিছে;

¹²তেওঁলোক চিকাৰ ছিৰা-ছিৰ কৰিবলৈ আগ্রহী হোৱা সিংহৰ নিচিনা;

¹³হে যিহোৱা, তুমি উঠা,

¹⁴হে যিহোৱা,

¹⁵কিন্তু মই হ’লে ধাৰ্মিকতাৰ গুণে তোমাৰ মুখ দেখা পাম;