1যেতিয়া আমাৰ চিয়োনলৈ মনত পৰিছিল,
2সেই ঠাইৰ মাজত থকা বাইচি গছত, আমি আমাৰ বীণাবোৰ আৰি থৈছিলোঁ।
3কিয়নো তাত আমাক বন্দী কৰি নিয়াসকলে আমাক গান গাবলৈ কৈছিল,
4আমি কেনেকৈ বিদেশী ভূমিত যিহোৱাৰ গীত-গান কৰিম?
5হে যিৰূচালেম, মই যদি তোমাক পাহৰোঁ,
6যদি মই তোমাক সোঁৱৰণ নকৰোঁ,
7হে যিহোৱা, যিৰূচালেমৰ ধ্বংসৰ দিনা ইদোমীয়াবোৰে যি কৰিছিল
8হে বাবিল কন্যা, তোমাক বিনাশ কৰা হ’ব;
9ধন্য সেইজন, যি জনে তোমাৰ শিশুসকলক ধৰি শিলত আছাৰিব।