গীত 121

¹মই পৰ্ব্বতবোৰৰ ফালে মোৰ চকু তুলি কওঁ,

²যি জনাই আকাশ-মণ্ডল আৰু পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিলে, সেই যিহোৱাৰ পৰা মোৰ সহায় আহিব।

³তেওঁ তোমাৰ ভৰি লৰচৰ হ’বলৈ নিদিব;

⁴চোৱা, যি জনাই ইস্ৰায়েলক ৰক্ষা কৰে,

⁵যিহোৱা তোমাৰ ৰক্ষক;

⁶দিনত সূৰ্যই তোমাক প্ৰহাৰ নকৰিব, আৰু ৰাতি চন্দ্ৰয়ো তোমাক নামাৰিব।

⁷যিহোৱাই তোমাক সকলো অমঙ্গলৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব;

⁸যিহোৱাই এতিয়াৰ পৰা অনন্ত কাললৈকে তুমি ওলাওঁতে সোমাওঁতে তোমাক ৰক্ষা কৰিব।