1হে যিহোৱা সহায় কৰা; তোমাৰ ভক্তসকল নোহোৱা হ’ল;
2মানুহে মানুহৰ ওচৰত মিছা কথা কয়;
3তেওঁলোকৰ তৈলমোদী ওঁঠ আৰু ভীষণ গর্বিত জিভাক যেন যিহোৱাই কাটি পেলায়;
4সেই সকলে কয়, “আমাৰ জিভাৰেই আমি জয় কৰিম;
5যিহোৱাই কৈছে, “দুখীসকলৰ উপদ্ৰৱ আৰু অভাৱীসকলৰ কেঁকনিৰ কাৰণে
6যিহোৱাৰ প্রতিজ্ঞাবোৰ বিশুদ্ধ।
7হে যিহোৱা, তুমিয়েই আমাক12:7 তেওঁলোকক নিৰাপদে ৰাখিবা।
8লোকসকলৰ মাজত যেতিয়া দুষ্টতা আদৰণীয় হয়,