1ধন্য সেইসকল, যিসকলৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ সিদ্ধ;
2ধন্য সেইসকল, যিসকলে তেওঁৰ আজ্ঞাবোৰ পালন কৰে;
3তেওঁলোকে অন্যায় নকৰে,
4তোমাৰ আদেশবোৰ যত্নেৰে পালন কৰিবলৈ তুমি আমাক আজ্ঞা কৰিলা।
5ওহ, মোৰ পথবোৰ সুস্থিৰ হওঁক;
6যেতিয়া তোমাৰ সকলো আজ্ঞাৰ প্রতি মই দৃষ্টি ৰাখি চলিম,
7তোমাৰ ধাৰ্মিকতাযুক্ত শাসন প্ৰণালীবোৰ যেতিয়া মই শিকোঁ,
8মই তোমাৰ বিধিবোৰ পালন কৰিম;
9যুবকে কেনেকৈ নিজৰ পথ শুদ্ধভাৱে ৰাখিব পাৰে?
10মই সমস্ত মনেৰে তোমাক বিচাৰিছোঁ;
11তোমাৰ বাক্য মই মোৰ হৃদয়ত সঞ্চয় কৰি ৰাখিছো,
12ধন্য তুমি, হে যিহোৱা;
13তোমাৰ মুখৰ সকলো ধার্মিক শাসন প্ৰণালী,
14ধন-সম্পদত লোকে যিমান আনন্দ পায়,
15মই তোমাৰ আদেশবোৰ ধ্যান কৰিম,
16মই তোমাৰ বিধিবোৰত আনন্দিত হ’ম;
17তোমাৰ দাসলৈ প্রচুৰ মঙ্গল কৰা যাতে মই জীয়াই থাকো,
18মোৰ চকু মুকলি কৰি দিয়া, যাতে মই তোমাৰ ব্যৱস্থাত আচৰিত আচৰিত বিষয়বোৰ দেখা পাওঁ।
19মই পৃথিৱীত প্রবাসী মাথোন,
20সকলো সময়তে তোমাৰ শাসন-প্রণালীবোৰ জানিবলৈ,
21তুমি অহঙ্কাৰীবোৰক ধমক দিছা;
22তেওঁলোকৰ অপমান আৰু নিন্দা মোৰ পৰা দূৰ কৰা;
23যদি শাসনকর্তাসকলেও বহি মোৰ অহিতে কথা কয়,
24তোমাৰ আজ্ঞাবোৰ মোৰ আনন্দৰ বিষয়,
25মোৰ প্রাণ ধুলিত সংলগ্ন;
26মোৰ জীৱনৰ পথৰ কথা মই তোমাক জনালোঁ,
27তোমাৰ আজ্ঞাৰ পথবোৰ মোক বুজাই দিয়া;
28দুখত মোৰ প্রাণ দ্ৰৱীভূত হৈছে;
29মোৰ পৰা মিছা কথাৰ পথ দূৰ কৰা;
30মই বিশ্বস্ততাৰ পথ মনোনীত কৰিলোঁ;
31হে যিহোৱা, মই তোমাৰ আজ্ঞাবোৰত আসক্ত হৈছোঁ;
32তোমাৰ আজ্ঞাবোৰৰ পথত মই লৰি যাম,
33হে যিহোৱা, তোমাৰ বিধিবোৰৰ পথৰ সম্বন্ধে মোক শিকোৱা;
34তুমি মোক জ্ঞান দিয়া যাতে মই তোমাৰ ব্যৱস্থাবোৰ মানি চলিব পাৰোঁ,
35তোমাৰ আজ্ঞা- পথত মোক চলোৱা;
36তোমাৰ আজ্ঞাবোৰলৈ মোৰ হৃদয় আসক্ত কৰি ৰাখা,
37অসাৰ বস্তুবোৰৰ পৰা তুমি মোৰ দৃষ্টি ঘূৰাই আনা;
38তোমাৰ এই দাসৰ প্রতি তোমাৰ প্রতিজ্ঞা পূর্ণ কৰা;
39মোৰ দূর্নাম তুমি দূৰ কৰা, যিহক মই ভয় কৰোঁ;
40চোৱা, মই তোমাৰ আদেশবোৰলৈ আকাংক্ষা কৰি আছোঁ;
41হে যিহোৱা, তুমি মোক তোমাৰ সুস্থিৰ প্রেমৰ ভাগী হবলৈ দিয়া;
42তেতিয়া মোক নিন্দা কৰা সকলক মই উত্তৰ দিব পাৰিম;
43তোমাৰ সত্যৰ বাক্য মোৰ মুখৰ পৰা কাঢ়ি নলবা;
44যুগে যুগে অনন্তকাল মই তোমাৰ ব্যৱস্থা মানি চলিম।
45মই নিৰাপদে মুক্তভাৱে বিচৰণ কৰিম;
46তুমি কোৱা সকলো আজ্ঞাৰ বিষয়ে মই ৰজাসকলৰ আগতো ক’ম;
47তোমাৰ আজ্ঞাবোৰত মই সন্তোষ পাওঁ;
48তোমাৰ আজ্ঞাবোৰ মই পবিত্র বুলি জ্ঞান কৰোঁ,
49তোমাৰ এই দাসৰ আগত তুমি যি প্রতিজ্ঞা কৰিছিলা, তাক তুমি সোঁৱৰণ কৰা;
50দুখৰ সময়ত এয়ে মোৰ সান্ত্বনা হয়;
51অহঙ্কাৰীবোৰে মোক অতিশয় ঠাট্টা-বিদ্রূপ কৰে;
52হে যিহোৱা, মই তোমাৰ পূৰ্বকালৰ শাসন প্ৰণালীবোৰ সোঁৱৰণ কৰোঁ, আৰু মই নিজে শান্ত্বনা লভো।
53দুষ্ট লোকৰ দুষ্টতাৰ কাৰণে মোৰ ক্রোধ প্রজ্বলিত হয়,
54মোৰ এই অস্থায়ী ঘৰত তোমাৰ বিধিবোৰ মোৰ গানৰ বিষয় হৈছে।
55হে যিহোৱা, মই ৰাতি তোমাৰ নাম সোঁৱৰণ কৰোঁ,
56এয়ে মোৰ অভ্যাস যে মই তোমাৰ আজ্ঞাবোৰ পালন কৰি চলোঁ।
57যিহোৱা মোৰ অধিকাৰৰ অংশ;
58মই মোৰ সমস্ত চিত্তেৰে তোমাৰ অনুগ্ৰহ বিচাৰিছোঁ; তোমাৰ বাক্য অনুসাৰে তুমি মোলৈ কৃপা কৰা।
59মই মোৰ পথবোৰৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিলোঁ,
60মই শীঘ্রেই তুমি দিয়া আজ্ঞাবোৰ পালন কৰিলোঁ, পলম নকৰিলোঁ।
61যদিও দুষ্টবোৰৰ জৰীত মই বান্ধ খাই আছোঁ,
62তোমাৰ ধাৰ্মিকতাযুক্ত শাসন-প্ৰণালীবোৰৰ কাৰণে মই মাজনিশা তোমাৰ স্তৱ কৰিবলৈ উঠো।
63যিসকলে তোমাক ভয় কৰে আৰু তোমাৰ আদেশবোৰ পালন কৰে, মই তেওঁলোক সকলোৰে সংগী।
64হে যিহোৱা, পৃথিৱী তোমাৰ দয়াৰে পৰিপূৰ্ণ;
65তুমি তোমাৰ দাসলৈ মঙ্গল ব্যৱহাৰ কৰিলা;
66তুমি মোক ভাল বিচাৰ-বুদ্ধি আৰু জ্ঞান শিকোৱা;
67কষ্ট পোৱাৰ আগেয়ে মই বিপথে গৈছিলোঁ, কিন্তু এতিয়া হ’লে, মই তোমাৰ বাক্য পালন কৰিছোঁ।
68তুমি মঙ্গলময় আৰু মঙ্গলৰ কার্য কৰা;
69অহঙ্কাৰীবোৰে মোৰ অহিতে মিছা কথা ৰচিছে;
70তেওঁলোকৰ হৃদয়ত সত্যতা নাই119:70 অন্তঃকৰণ চর্বিৰ দৰে মোটা; ;
71মই যি কষ্ট পাইছো, সেয়ে মোৰ পক্ষে শুভজনক,
72তোমাৰ মুখৰ ব্যৱস্থাবোৰ মোৰ ওচৰত হাজাৰ হাজাৰ সোণ আৰু ৰূপতকৈয়ো বহুমূল্য।
73তোমাৰ হাতেই মোক স্ৰজিলে, মোক গঠন কৰিলে;
74তোমাক ভয় কৰাসকলে মোক দেখি আনন্দিত হ’ব;
75হে যিহোৱা, মই জানো যে, তোমাৰ বিচাৰবোৰ ন্যায়পূর্ণ,
76তোমাৰ এই দাসৰ ওচৰত তুমি যি প্রতিজ্ঞা কৰিলা,
77মোলৈ তোমাৰ কৃপা নামি আহঁক,
78অহংকাৰী লোকে লাজ পাওক, কিয়নো তেওঁলোকে মিছা কথা কৈ মোৰ সর্বনাশ কৰিলে;
79যিসকলে তোমাক ভয় কৰে, তেওঁলোক মোলৈ ঘূৰক,
80মোৰ অন্তঃকৰণ তোমাৰ বিধিবোৰত যেন সিদ্ধ থাকে, তাতে মই লজ্জিত নহ’ম।
81তুমি মোক ৰক্ষা কৰাৰ প্রতীক্ষাত থাকোতে থাকোতে মোৰ প্রাণ ক্রমশঃ অৱশ হৈ গৈছে;
82তোমাৰ বাক্যৰ প্রতিজ্ঞা পূর্ণ হোৱাৰ অপেক্ষাত মোৰ চকু সোমাই গৈছে;
83কিয়নো মই ধুঁৱাত থকা চামৰাৰ দ্রাক্ষাৰস থলীৰ নিচিনা হ’লো;
84তোমাৰ দাসে কিমান কাল সহন কৰি থাকিব?
85অহঙ্কাৰীবোৰে মোৰ বাবে গাত খান্দিছে;
86তোমাৰ সকলো আজ্ঞা বিশ্বাসযোগ্য;
87তেওঁলোকে পৃথিৱীত মোক প্ৰায় নিঃশেষ কৰি পেলালে;
88তোমাৰ গভীৰ প্রেমত তুমি মোক সঞ্জীৱিত কৰা119:88 তোমাৰ গভীৰ প্রেমত তুমি মোৰ জীৱন ৰক্ষা কৰা ,
89যিহোৱা অনন্ত কাললৈকে বিদ্যমান;
90পুৰুষে পুৰুষে তোমাৰ বিশ্বস্ততা স্থায়ী;
91তুমি নিযুক্ত কৰা অনুসাৰে সেইবোৰ আজিও থিৰে আছে;
92তোমাৰ ব্যৱস্থাত যদি মই আনন্দ নাপালোহেঁতেন,
93মই তোমাৰ আদেশবোৰ কেতিয়াও নাপাহৰিম;
94মই তোমাৰেই, মোক ৰক্ষা কৰা;
95দুষ্টবোৰে মোক বিনষ্ট কৰিবলৈ খাপ দি আছে;
96মই সকলো শ্ৰেণীৰ পদাৰ্থ সীমাযুক্ত দেখিলোঁ; কিন্তু তোমাৰ আজ্ঞা অসীম।
97ওহ, মই তোমাৰ ব্যৱস্থা কেনে ভাল পাওঁ!
98তোমাৰ আজ্ঞাই মোক মোৰ শত্ৰুবোৰতকৈ জ্ঞানৱান কৰি তোলে;
99মোৰ সকলো শিক্ষাগুৰুতকৈ মই জ্ঞানৱান;
100মই বৃদ্ধ লোক সকলতকৈয়ো অধিক বুজোঁ;
101মই সকলো কু-পথৰ পৰা মোৰ ভৰি আঁতৰাই ৰাখিলোঁ,
102মই তোমাৰ ধার্মিক শাসন-প্রণালীবোৰৰ পৰা আঁতৰি যোৱা নাই;
103তোমাৰ বাক্যবোৰ মোৰ জিভাত কেনে মিঠা লাগে!
104তোমাৰ আদেশবোৰৰ দ্বাৰাই মই জ্ঞান লাভ কৰোঁ;
105তোমাৰ বাক্য মোৰ ভৰিৰ কাৰণে প্ৰদীপ স্বৰূপ আৰু মোৰ পথৰ দীপ্তি স্বৰূপ।
106তোমাৰ ধাৰ্মিকতাযুক্ত শাসনপ্ৰণালীবোৰ পালন কৰিবলৈ মই শপত খালোঁ,
107হে যিহোৱা, মই অতিশয় দুখ পাইছোঁ;
108হে যিহোৱা, মোৰ মুখে কৰা প্রশংসা-স্তুতিৰ উৎসর্গ তুমি গ্রহণ কৰা,
109মই মোৰ প্ৰাণ সদায় হাতত লৈ ফুৰিছোঁ;
110দুষ্টবোৰে মোলৈ ফান্দ পাতিলে; তথাপি মই তোমাৰ আদেশবোৰৰ পৰা বিপথে যোৱা নাই।
111তোমাৰ আজ্ঞাবোৰ মোৰ চিৰকালৰ আধিপত্য;
112চিৰকাললৈকে তোমাৰ বিধিবোৰ পালন কৰিবৰ কাৰণে মই মোৰ হৃদয়ক থিৰ কৰিলোঁ।
113দুই মনৰ লোকক মই ঘিণ কৰোঁ; কিন্তু তোমাৰ ব্যৱস্থাক মই ভাল পাওঁ।
114তুমি মোৰ গুপ্তস্থান আৰু ঢাল; তোমাৰ বাক্যতে মই আশা কৰোঁ।
115হে কু-কার্য কৰা লোক, মোৰ ওচৰৰ পৰা দূৰ হোৱা; মই মোৰ ঈশ্বৰৰ আজ্ঞাবোৰ পালন কৰিম।
116তোমাৰ বাক্য অনুসাৰে মোক ধৰি ৰাখা, তাতে মই জীয়াই থাকিম;
117মোক ধৰি ৰাখা, তাতে মই ৰক্ষা পাম আৰু সদায় তোমাৰ বিধিবোৰক মান্য কৰিম।
118তোমাৰ বিধিবোৰৰ পৰা অপথে যোৱা সকলক তুমি অগ্রাহ্য কৰা;
119পৃথিৱীৰ সকলো দুষ্টক তুমি ময়লাৰ দৰে গণ্য কৰি দূৰ কৰা;
120তোমাৰ ভয়ত মোৰ শৰীৰ কঁপে;
121মই ন্যায় বিচাৰ আৰু সৎ কার্য কৰিলোঁ; মোক উপদ্ৰৱকাৰীবোৰৰ হাতত এৰি নিদিবা।
122তুমি তোমাৰ এই দাসৰ মঙ্গলৰ দায়িত্ব লোৱা;
123তোমাৰ ধাৰ্মিকযুক্ত প্রতিজ্ঞা পূর্ণ হোৱালৈ আৰু তোমাৰ পৰিত্ৰাণৰ বাবে অপেক্ষা কৰি মোৰ চকু দুর্বল হৈ গৈছে।
124তোমাৰ গভীৰ প্রেম অনুসাৰে তোমাৰ দাসলৈ ব্যৱহাৰ কৰা;
125মই তোমাৰ দাস; মোক বোধশক্তি দিয়া,
126হে যিহোৱা, এতিয়া তোমাৰ কাৰ্য কৰাৰ সময় হৈছে,
127মই বাস্তৱিকতে তোমাৰ আজ্ঞাবোৰ ভাল পাওঁ;
128এই কাৰণে সকলো বিষয়তে তোমাৰ আদেশবোৰ মই ন্যায় বুলি মানো; মই সকলো মিছা পথ ঘিণ কৰোঁ।
129তোমাৰ আজ্ঞাবোৰ আচৰিত;
130তোমাৰ বাক্য প্ৰকাশিত হ’লে দীপ্তি দিয়ে;
131মই মুখ মেলি ফোপাইছিলো;
132তোমাৰ নাম ভাল পোৱা সকলৰ প্রতি তুমি যেনে ৰীতি কৰা,
133তোমাৰ প্রতিজ্ঞা অনুসাৰে মোৰ খোজ সুস্থিৰ কৰি ৰাখা আৰু কোনো অধৰ্মক মোৰ ওপৰত অধিকাৰ কৰিবলৈ নিদিবা।
134মানুহৰ উপদ্ৰৱৰ পৰা মোক মুক্ত কৰা,
135তোমাৰ দাসৰ ওপৰত তোমাৰ মুখ উজ্জ্বল কৰা;
136মোৰ চকুৰ পৰা চকুলোৰ নদী বৈ গৈছে;
137হে যিহোৱা, তুমি ধাৰ্মিক, আৰু তোমাৰ ন্যায় বিচাৰ যথাৰ্থ।
138তুমি সকলো বিশ্বস্ততা আৰু ধাৰ্মিকতাত তোমাৰ আজ্ঞাবোৰৰ আদেশ দিলা।
139তোমাৰ উৎসাহে মোক গ্ৰাস কৰিছে;
140তোমাৰ প্রতিজ্ঞা উত্তম বুলি প্রমাণিত হৈছে;
141যদিও মই সামান্য আৰু তুচ্ছ, তথাপিও মই তোমাৰ আদেশবোৰ পাহৰা নাই।
142তোমাৰ ধাৰ্মিকতা চিৰস্থায়ী ধাৰ্মিকতা আৰু তোমাৰ সকলো ব্যৱস্থা সত্য।
143সঙ্কট আৰু দুর্দশা মোৰ ওপৰত আহিল;
144তোমাৰ আজ্ঞাবোৰ অনন্ত কাললৈকে ধাৰ্মিক;
145মই সমস্ত মনেৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিলোঁ, হে যিহোৱা, মোক উত্তৰ দিয়া;
146মই তোমাকেই মাতিছো, মোক উদ্ধাৰ কৰা;
147মই প্রভাতৰ আগেয়েই সহায়ৰ কাৰণে কাতৰোক্তি কৰিলোঁ;
148ৰাতি শেষ হোৱাৰ আগেয়ে মোৰ চকু মেল খায়,
149তোমাৰ গভীৰ প্রেম অনুসাৰে মোৰ স্বৰ শুনা;
150কু-কার্য কৰি মোক তাড়না কৰাসকল ওচৰ চাপি আহিছে;
151কিন্তু হে যিহোৱা, তুমি ওচৰ আৰু তোমাৰ সকলো আজ্ঞা সত্য;
152বহুত দিনৰ আগেয়ে মই তোমাৰ আজ্ঞাবোৰৰ পৰা জানিছোঁ যে,
153তুমি মোৰ দুখলৈ দৃষ্টি কৰা আৰু মোক উদ্ধাৰ কৰা;
154মোৰ পক্ষে বিবাদ নিষ্পত্তি কৰা আৰু মোক মুক্ত কৰা;
155দুষ্টবোৰৰ পৰা পৰিত্ৰাণ দূৰৈত থাকে;
156হে যিহোৱা, তোমাৰ কৰুণা অনেক বেচি;
157মোৰ তাড়নাকাৰী আৰু শত্ৰু অনেক; কিন্তু মই তোমাৰ আজ্ঞাবোৰৰ পৰা আঁতৰি যোৱা নাই।
158মই বিশ্বাস ঘাতকবোৰক দেখি ঘিণ কৰোঁ; কাৰণ তেওঁলোকে তোমাৰ বাক্য পালন নকৰে।
159চোৱা, মই তোমাৰ আদেশবোৰ কিমান যে ভাল পাওঁ!
160তোমাৰ সমস্ত বাক্য সত্য; তোমাৰ প্ৰত্যেকটো ধার্মিক শাসন-প্ৰণালী চিৰকাল স্থায়ী।
161অধিকাৰীসকলে মোক অকাৰণে তাড়না কৰে;
162মই এনেকৈ তোমাৰ বাক্যত আনন্দ কৰোঁ,
163মই মিছাক ঘিণাওঁ আৰু তুচ্ছ কৰোঁ;
164তোমাৰ ধাৰ্মিকতাযুক্ত শাসন-প্ৰণালীবোৰৰ কাৰণে মই দিনে সাতবাৰকৈ তোমাৰ প্ৰশংসা কৰোঁ।
165যিসকলে তোমাৰ ব্যৱস্থাক প্ৰেম কৰে, তেওঁলোকৰ পৰম শান্তি হয়;
166হে যিহোৱা, মই তোমাৰ পৰিত্ৰাণলৈ আশাৰে আছোঁ;
167মোৰ প্রাণে তোমাৰ আজ্ঞাবোৰ পালন কৰিলে;
168মই তোমাৰ আদেশ আৰু আজ্ঞাবোৰ পালন কৰিলোঁ;
169হে যিহোৱা, মোৰ কাতৰোক্তি তোমাৰ সন্মুখত উপস্থিত হওক;
170মোৰ নিবেদনবোৰ তোমাৰ সন্মুখত উপস্থিত হওক;
171মোৰ ওঁঠত তোমাৰ প্ৰশংসা উপচি পৰক;
172মোৰ জিভাই তোমাৰ প্রতিজ্ঞাৰ গীত গাওঁক;
173তোমাৰ হাতে মোক সহায় কৰিবলৈ যুগুত হওক;
174হে যিহোৱা, মই তোমাৰ পৰিত্ৰাণলৈ আকাংক্ষা কৰিছোঁ;
175মোক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়া যাতে মই তোমাৰ প্রশংসা কৰিব পাৰোঁ;
176হেৰোৱা মেৰ-ছাগৰ দৰে মই ভ্ৰান্ত হলোঁ;