গীত 115

¹হে যিহোৱা, আমাক নহয়, আমাক নহয়,

²আন জাতিবোৰে কিয় ক’ব,

³আমাৰ ঈশ্বৰ হ’লে স্বৰ্গত আছে;

⁴তেওঁলোকৰ প্রতিমাবোৰ হ’লে ৰূপ আৰু সোণৰ,

⁵সেইবোৰৰ মুখ আছে, কিন্তু কথা ক’ব নোৱাৰে;

⁶কাণ আছে, কিন্তু নুশুনে;

⁷হাত আছে, কিন্তু চুব নোৱাৰে;

⁸যিসকলে সেইবোৰক নিৰ্ম্মাণ কৰে আৰু সেইবোৰত নির্ভৰ কৰে,

⁹হে ইস্ৰায়েল, যিহোৱাত ভাৰসা কৰা!

¹⁰হে হাৰোণৰ বংশ, যিহোৱাত ভাৰসা কৰা;

¹¹হে যিহোৱাৰ ভয়কাৰী লোক, যিহোৱাত ভাৰসা কৰা;

¹²যিহোৱাই আমাক সোঁৱৰণ কৰিলে,

¹³যিসকলে যিহোৱাক ভয় কৰে, তেওঁলোক সকলোকে তেওঁ আশীর্ব্বাদ কৰিব,

¹⁴যিহোৱাই তোমালোকক বৃদ্ধি কৰক;

¹⁵যিহোৱা, যিজন স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱীৰ স্ৰজনকৰ্ত্তা,

¹⁶স্বৰ্গ হৈছে যিহোৱাৰেই স্বৰ্গ;

¹⁷মৃতলোকে যিহোৱাৰ প্রশংসা নকৰে;

¹⁸কিন্তু আমি হ’লে যিহোৱাৰ ধন্যবাদ কৰিম,