1মোৰ সন্তাপ হ’ল!
2পৃথিবীৰ পৰা ঈশ্বৰ বিশ্বাসী লোক উচ্ছন্ন হ’ল,
3অনিষ্ট কাৰ্য কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ হাত পাৰ্গত;
4তেওঁলোকৰ মাজৰ শ্রেষ্ঠ জন জংঘলী গোলাপৰ দৰে,
5কোনো চুবুৰীয়াক বিশ্বাস নকৰিবা,
6কাৰণ পুত্রই নিজৰ পিতৃক অমান্য কৰে,
7কিন্তু মই হ’লে, যিহোৱালৈ অপেক্ষা কৰিম;
8হে মোৰ শত্রু, মোৰ অহিতে আনন্দ নকৰিবা;
9কাৰণ মই যিহোৱাৰ অহিতে পাপ কৰিলোঁ,
10তেতিয়া মোৰ শত্রুৱে সেয়া চাব,
11তোমাৰ দেৱালবোৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ দিন আহিছে;
12সেই দিনা অচূৰৰ পৰা মিচৰত থকা নগৰবোৰলৈকে,
13এতিয়া তাত বাস কৰা লোকসকলৰ,
14আপোনাৰ লোকসকলক আৰু আপোনাৰ আধিপত্যৰ পশুৰ জাকক,
15তোমালোক মিচৰৰ দেশৰ পৰা ওলাই অহা দিনৰ দৰে,
16দেশবাসীয়ে সেই সকলো দেখিব
17তেওঁলোকে সাপৰ দৰে ধূলি চেলেকিব,
18পাপ ক্ষমা কৰা,
19আপুনি পুনৰ আমাক দয়া কৰিব,
20যি দৰে আপুনি অনাদি কালত আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ আগত শপত কৰিছিল,