ইয়ো 5

¹“এতিয়া মাতাচোন, কোনোবাই তোমাক উত্তৰ দিব নে?

²কিয়নো মনৰ বেজাৰে অজ্ঞানক বধ কৰে,

³মই নিজে অজ্ঞানক শিপা ধৰা দেখিলোঁ,

⁴তাৰ সন্তান সকলক ৰক্ষা কৰিবলৈ কোনো নাথাকিল,

⁵ক্ষুধাতুৰ লোকে তাৰ শস্য খাই পেলালে,

⁶কিয়নো অমঙ্গল ধুলিৰ পৰা উৎপন্ন নহয়,

⁷কিন্তু জুইৰ ফিৰিঙটি যেনেকৈ ওপৰলৈ উড়ে,

⁸কিন্তু মই হোৱা হ’লে ঈশ্বৰলৈ ঘূৰি গলোঁহেতেন,

⁹অনুসন্ধান কৰিব নোৱাৰা মহৎ কৰ্মও তেওঁ কৰে;

¹⁰তেওঁ পৃথিৱীৰ ওপৰত বৃষ্টি বৰষায়,

¹¹তেওঁ নীহলোকক ওখ কৰে,

¹²তেওঁ ধূৰ্তবোৰৰ কল্পনা ব্যৰ্থ কৰে;

¹³তেওঁ জ্ঞানীলোকক সিহঁতৰ নিজৰ চতুৰতাত ধৰে;

¹⁴সিহঁতে দিনতেই আন্ধাৰক লগ পায়,

¹⁵কিন্তু তেওঁ সিহঁতৰ মুখৰূপ তৰোৱালৰ পৰা,

¹⁶এইদৰে দীনহীনে আশা পায়,

¹⁷চোৱা, যি মানুহক ঈশ্বৰে শুধৰায়, সেই মানুহ ধন্য;

¹⁸কিয়নো তেওঁ ঘা লগায়, আৰু তাক বান্ধে;

¹⁹তেওঁ ছয় সঙ্কটৰ পৰা তোমাক উদ্ধাৰ কৰিব;

²⁰তেওঁ আকালত মৃত্যুৰ পৰা তোমাক মুক্ত কৰিব,

²¹তুমি জিভাস্বৰূপ চাবুকৰ কোবৰ পৰা লুকাই থাকিবা;

²²বিনাশ আৰু দুৰ্ভিক্ষক দেখা পালে তুমি হাঁহিবা,

²³কিয়নো পথাৰৰ শিলবোৰৰ লগত তোমাৰ সন্ধি হ’ব,

²⁴তাতে তোমাৰ তম্বু যে কুশলে আছে, সেই বিষয়ে তুমি জানিবলৈ পাবা,

²⁵তোমাৰ সন্তান-সন্ততি যে অধিক হ’ব,

²⁶ডাঙৰি যেনেকৈ উচিত সময়ত লৈ যোৱা হয়,

²⁷চোৱা, এয়া আমাৰ কথা, আমি বিবেচনা কৰি ইয়াকে নিশ্চয় পালোঁ;