ইয়ো 30

¹কিন্তু এতিয়া যিবিলাকৰ বাপেকহঁতক, মোৰ মেৰৰ জাক ৰখা কুকুৰৰ লগতো থবলৈ মই হেয়জ্ঞান কৰিছিলোঁ,

²যিবিলাকৰ শক্তি নষ্ট হল,

³সিহঁত অন্নৰ অভাৱত ভোকত ক্ষীণ হয়;

⁴আৰু জোপোহাৰ কাষত সিহঁতে মল্লু শাক ছিঙে,

⁵সিহঁতক মানুহৰ মাজৰ পৰা খেদি দিয়া হয়;

⁶সিহঁতে উপত্যকাৰ ভয়ানক ঠাইত থাকিব লগা হয়,

⁷সিহঁতে জোপোহা গছবোৰৰ মাজত গাধৰ দৰে চিঞৰে,

⁸সিহঁত মূৰ্খৰ সন্তান, এনে কি নীহ মানুহৰ সন্ততি;

⁹এতিয়া মই সিহঁতৰ গানৰ বিষয় হৈছোঁ,

¹⁰সিহঁতে মোক ঘিণ কৰে, আৰু মোৰ পৰা আতৰত থাকে,

¹¹কিয়নো ঈশ্বৰে তেওঁৰ ধনুৰ জোঁৰ এৰি দিলে আৰু মোক দুখ দিলে;

¹²মোৰ সোঁফালে নীহ লোকবিলাক উঠে;

¹³সিহঁতে মোৰ বাট বন্ধ কৰি পেলায়;

¹⁴গড় ভাঙি উলিওৱা বহল বাটেদি যেনেকৈ শত্ৰু আহে,

¹⁵নানা ত্ৰাসে মোক ধৰিছে;

¹⁶সম্প্ৰতি মোৰ অন্তৰত মোৰ হৃদয় মুখত দ্ৰৱীভূত হৈছে,

¹⁷ৰাতি হাড়বোৰ মোৰ গাৰ পৰা সুলকি পৰা যেন লাগে,

¹⁸ৰোগ প্ৰবল হোৱাত মোৰ বস্ত্ৰ কুৰূপ হৈছে;

¹⁹ঈশ্বৰে মোক বোকাত পেলাই দিছে,

²⁰মই তোমাৰ আগত কাতৰোক্তি কৰোঁ,

²¹তুমি মোলৈ নিৰ্দ্দয় হৈ উঠিছা,

²²তুমি মোক বতাহত তুলি দি ফুৰাইছা,

²³কিয়নো মই জানো,যে, তুমি মোক মৃত্যুলৈ নিছা,

²⁴তথাপি পৰিবলৈ ধৰোঁতে কোনে নো হাত নেমেলে?

²⁵দুৰ্গতিত পৰা লোকৰ নিমিত্তে মই ক্ৰন্দন নকৰিছিলোঁ নে?

²⁶মই মঙ্গললৈ বাট চাওঁতে চাওঁতে অমঙ্গলহে ঘটিল,

²⁷মোৰ অন্তৰ খতি নোহোৱাকৈ পুৰিছে;

²⁸মই বিনা ৰ’দে ক’লা হৈ ফুৰিছো,

²⁹মই শিয়ালবোৰৰ ভাই,

³⁰মোৰ গাৰ ছাল ক’লা হৈ এৰাই পৰিছে,

³¹সেই দেখি মোৰ বীণাৰ মাত শোকৰ শব্দত পৰিণত হৈছে,