ইয়ো 12

¹পাছত ইয়োবে পুনৰায় উত্তৰ দিলে আৰু ক’লে,

²“হয় হয়, তোমালোকহে মানুহ;

³কিন্তু তোমালোকৰ নিচিনা মোৰো বুদ্ধি আছে;

⁴ঈশ্বৰৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰি উত্তৰ পোৱা যি মই, ময়েই বন্ধুৰ হাঁহিয়াতৰ পাত্ৰ হৈছোঁ;

⁵নিৰাপদে থকা লোকৰ মনত বিপদ অপমানৰ বিষয়;

⁶ডকাইতবোৰৰ তম্বু কুশলে থাকে;

⁷কিন্তু পশুবোৰক সোধাচোন, সেইবোৰে তোমাক কি দিব;

⁸নাইবা পৃথিবীকো সোধাচোন, সিও তোমাক শিক্ষা দিব;

⁹পশুবোৰে এইবোৰ বিষয় নাজানে যে,

¹⁰যিহোৱাৰ হাততেই সকলো জীৱজন্তুৰ প্ৰাণ,

¹¹জিভাই যেনেকৈ আহাৰৰ আস্বাদ পায়,

¹²বৃদ্ধ লোকসকলৰ সৈতে জ্ঞান আছে,

¹³জ্ঞান আৰু পৰাক্ৰম তেওঁৰ তাতহে আছে;

¹⁴চোৱা, তেওঁ ভাঙি পেলালে পুনৰায় তাক সজা নাজায়;

¹⁵চোৱা, তেওঁ জল সমূহক আটক কৰে, তাতে সেইবোৰ শুকাই যায়;

¹⁶পৰাক্ৰম আৰু বুদ্ধি-কৌশল তেওঁৰ তাতহে;

¹⁷তেওঁ মন্ত্ৰী সকলক সৰ্ব্বস্বহীন কৰি লৈ যায়,

¹⁸তেওঁ ৰজা সকলৰ ক্ষমতা গুচায়,

¹⁹তেওঁ পুৰোহিত সকলক সৰ্ব্বস্বহীন কৰি লৈ যায়,

²⁰তেওঁ বিশ্বাসী সকলৰ বাক-শক্তি দূৰ কৰে,

²¹তেওঁ ডাঙৰীয়া সকলৰ ওপৰত অপমান বৰষায়,

²²তেওঁ আন্ধৰৰ পৰা নিগূঢ় বিষয়বোৰ প্ৰকাশ কৰে,

²³তেওঁ জাতি সমূহক উন্নতিপ্ৰাপ্ত কৰে, আৰু বিনষ্টও কৰে;

²⁴তেওঁ পৃথিবীৰ লোক-সমাজৰ মুখ্যসকলৰ বুদ্ধি দূৰ কৰে,

²⁵তেওঁলোকে পোহৰ নাপাই আন্ধাৰৰ মাজত খপিয়াই ফুৰে;