ইয়ো 9

¹তেতিয়া ইয়োবে পুনৰ উত্তৰ দিলে আৰু ক’লে,

²“মই নিশ্চয়ে জানো, সেই কথা স্বৰূপ;

³যদি তেওঁ ঈশ্বৰৰ সৈতে বাদানুবাদ কৰিব খোজে,

⁴ঈশ্বৰৰ অন্তৰত জ্ঞান আছে, আৰু শক্তিত তেওঁ পৰাক্ৰমী;

⁵তেওঁ পৰ্ব্বতবোৰ স্থানান্তৰ কৰে;

⁶তেওঁ পৃথিবীক জোকাৰি নিজ ঠাইৰ পৰা লৰায়;

⁷এইজনা সেই একে ঈশ্বৰ, যি জনাই ক’লে সূৰ্য উদয় নহয়;

⁸তেওঁ অকলেই আকাশ-মণ্ডলক বিস্তাৰিত কৰে,

⁹তেওঁ সপ্তৰ্ষি, মৃগশীৰ্ষ, কৃত্তিকা,

¹⁰অনুসদ্ধান পাব নোৱাৰা মহৎ কৰ্ম তেওঁ কৰে;

¹¹চোৱা, তেওঁ মোৰ ওচৰেদি যায়, কিন্তু মই নেদেখোঁ;

¹²চোৱা, তেওঁ ধৰি নিলে তেওঁক কোনে নিবাৰণ কৰিব পাৰে?

¹³ঈশ্বৰে নিজৰ ক্ৰোধ উঠাই নলয়;

¹⁴মই কেনেকৈ তেওঁক উত্তৰ দিম?

¹⁵মই যদি ধাৰ্মিকো হওঁ, তথাপি তেওঁক মই উত্তৰ দিব নোৱাৰোঁ;

¹⁶যদিও মই মাতো আৰু তেওঁ মোক উত্তৰ দিয়ে;

¹⁷তেওঁ মোক প্ৰবল ধুমুহাৰে ভাঙিব,

¹⁸তেওঁ মোক উশাহকে ল’ব নিদিব,

¹⁹পৰাক্ৰমীৰ বলৰ কথাত হলে, তেওঁ কয়,

²⁰মই ধাৰ্মিক হলেও মোৰ মুখে মোক দোষী কৰিব;

²¹মই সিদ্ধ, মই নিজ প্ৰাণক নামনি ইয়াকে কওঁ;

²²সকলো বিষয়তে একে, সেই দেখি মই কওঁ,

²³আপদৰূপ চাবুকে যদি মানুহক অকস্মাতে মাৰি পেলায়,

²⁴পৃথিৱী দুৰ্জনৰ হাতত শোধাই দিয়া হয়;

²⁵মোৰ দিন কেইটা ডাকৱালাতকৈয়ো বেগী;

²⁶সেইবোৰ বেগী নাৱৰ দৰে চলি যায়,

²⁷যদিও মই কওঁ যে, মোৰ দুখৰ কথা পাহৰি যাম,

²⁸তথাপি তুমি মোক নিৰ্দ্দোষী জ্ঞান নকৰিবা বুলি জানি,

²⁹মই দোষী হবই লাগিব;

³⁰যদি মই হিমৰ পানীত গা ধোওঁ,

³¹তথাপি তুমি মোক খালত জুবুৰিয়াবা,

³²কিয়নো তেওঁ মোৰ নিচিনা মানুহ নহয় যে,

³³আমাৰ দুয়োৰো ওপৰত হাত দিব পৰা

³⁴তেওঁ মোৰ ওপৰৰ পৰা বিচাৰৰ দণ্ডডাল আঁতৰাওক,

³⁵তেতিয়া মই কথা কম, তেওঁক ভয় নকৰিম;