1তেতিয়া চুহীয়া বিল্দাদে উত্তৰ দিলে আৰু ক’লে,
2তুমি নো কিমান সময় এনেবোৰ কথা কৈ থাকিবা?
3ঈশ্বৰে জানো বিচাৰ বিকৃত কৰে?
4তোমাৰ সন্তান সকলে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰিলে।
5তথাপি তুমি যদি যত্নেৰে ঈশ্বৰক বিচাৰা,
6তুমি যদি নিৰ্ম্মল আৰু সৰল হোৱা,
7আৰু যদি তোমাৰ পূৰ্বৰ অৱস্থা সামান্য আছিল,
8কিয়নো পূৰ্বকালৰ লোকৰ কথা বিচাৰ কৰি চোৱা,
9কিয়নো আমি কালিৰ লোক, একোকে নাজানো;
10তেওঁলোকেই তোমাক শিক্ষা দি নক’ব নে?
11জলাশয় নোহোৱাকৈ জানো প্যাপিৰাচ8:11 প্যাপিৰাচ মিচৰদেশীয় নল-খাগৰি জাতীয় উদ্ভিদ বাঢ়িব পাৰে?
12সি জকমকাই উঠি আহোঁতে, কাটিবৰ সময় নৌ হওঁতেই,
13ঈশ্বৰক পাহৰা সকলোৰে তেনেকুৱা গতি হয়,
14তাৰ ভাৰসা উচ্ছন্ন হয়,
15সি নিজৰ ঘৰত আউজিব, কিন্তু সেয়ে থিৰে নৰব;
16যি লতা সূৰ্যৰ আগত ৰসাল হয়,
17যাৰ শিপাবোৰে শিলৰ দ’মত মেৰাই ধৰে,
18কিন্তু সেই ব্যক্তিক নিজ ঠাইৰ পৰা উঘালি পেলোৱা হ’লে,
19চোৱা, তেনেলোকৰ ব্যৱহাৰৰ এয়ে আমোদ;
20চোৱা, ঈশ্বৰে সিদ্ধলোকক দলিয়াই নেপেলাব,
21তেওঁ যি কালত তোমাৰ মুখ হাঁহিৰে,
22সেই কালত তোমাক ঘিণ কৰোঁতাবোৰক লজ্জাৰূপ বস্ত্ৰ পিন্ধোৱা হ’ব;