1তেতিয়া ইয়োবে পুনৰায় উত্তৰ কৰি কলে,
2“তুমি দুৰ্ব্বলক বৰ সহায় কৰিলা!
3আৰু জ্ঞানহীনক বৰ পৰামৰ্শ দিলা!
4তুমি নো কাৰ আগত কথা কলা?
5বিল্দদে উত্তৰ কৰি ক’লে, “যি সকল সম্প্রতি মৃত, অবহেলিত, উদ্বিগ্ন,
6তেওঁৰ আগত চিয়োল অনাবৃত,
7তেওঁ শূন্যৰ ওপৰত উত্তৰৰ আকাশ বিস্তৰ কৰে,
8তেওঁ নিজৰ ঘন মেঘত জল বন্ধ কৰে;
9তেওঁ পূৰ্ণিমাৰ চন্দ্রৰ মূখ ঢাকি দিয়ে,
10যি ঠাইত আন্ধাৰ আৰু পোহৰ লগ লাগিছে,
11তেওঁৰ ধমকিত আকাশ-মণ্ডলৰ স্তম্ভবোৰ কঁপে,
12তেওঁ নিজৰ পৰাক্ৰমেৰে সাগৰকো আস্ফালন কৰায়,
13তেওঁৰ আত্মাৰ দ্ধাৰাই আকাশ-মণ্ডল বিভুষিত হয়;
14চোৱা, এইবোৰ তেওঁৰ কাৰ্যবোৰৰ কণিকা মাথোন,