1Multifariam, multisque modis olim Deus loquens patribus in Prophetis:
2novissime, diebus istis locutus est nobis in Filio, quem constituit heredem universorum, per quem fecit et saecula:
3qui cum sit splendor gloriae, et figura substantiae eius, portansque omnia verbo virtutis suae, purgationem peccatorum faciens, sedet ad dexteram maiestatis in excelsis:
4tanto melior Angelis effectus, quanto differentius prae illis nomen hereditavit.
5Cui enim dixit aliquando Angelorum: Filius meus es tu, ego hodie genui te? Et rursum: Ego ero illi in patrem, et ipse erit mihi in filium?
6Et cum iterum introducit primogenitum in orbem terrae, dicit: Et adorent eum omnes Angeli Dei.
7Et ad Angelos quidem dicit: Qui facit Angelos suos spiritus, et ministros suos flammam ignis.
8Ad filium autem: Thronus tuus Deus in saeculum saeculi: virga aequitatis, virga regni tui.
9Dilexisti iustitiam, et odisti iniquitatem: propterea unxit te Deus, Deus tuus oleo exultationis prae participibus tuis.
10Et: Tu in principio Domine terram fundasti: et opera manuum tuarum sunt caeli.
11Ipsi peribunt, tu autem permanebis, et omnes ut vestimentum veterascent:
12et velut amictum mutabis eos, et mutabuntur: tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.
13Ad quem autem Angelorum dixit aliquando: Sede a dextris meis, quoadusque ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum?
14Nonne omnes sunt administratorii spiritus, in ministerium missi propter eos, qui hereditatem capiunt salutis?