1Et mandavit ei haud dubium quin esset Mardochaeus ut ingrederetur ad regem et rogaret pro populo suo et pro patria sua
2Memorare inquit dierum humilitatis tuae quomodo nutrita sis in manu mea quia Aman secundus a rege locutus est contra nos in mortem
3et tu invoca Dominum et loquere regi pro nobis et libera nos de morte
4Die autem tertio deposuit vestimenta ornatus sui et circumdata est gloria sua
5Cumque regio fulgeret habitu et invocasset omnium rectorem et salvatorem Deum assumpsit duas famulas
6et super unam quidem innitebatur quasi prae deliciis et nimia teneritudine corpus suum ferre non sustinens
7altera autem famularum sequebatur dominam defluentia in humum indumenta sustentans
8Ipsa autem roseo colore vultum perfusa et gratis ac nitentibus oculis tristem celabat animum et nimio timore contractum
9Ingressa igitur cuncta per ordinem ostia stetit contra regem ubi ille residebat super solium regni sui indutus vestibus regiis auroque fulgens et pretiosis lapidibus eratque terribilis aspectu
10Cumque elevasset faciem et ardentibus oculis furorem pectoris indicasset regina corruit et in pallorem colore mutato lassum super ancillulam reclinavit caput
11Convertitque Deus spiritum regis in mansuetudinem et festinus ac metuens exilivit de solio et sustentans eam ulnis suis donec rediret ad se his verbis blandiebatur
12Quid habes Esther Ego sum frater tuus noli metuere
13Non morieris non enim pro te sed pro omnibus haec lex constituta est
14Accede igitur et tange sceptrum
15Cumque illa reticeret tulit auream virgam et posuit super collum eius et osculatus est eam et ait Cur mihi non loqueris
16Quae respondit Vidi te domine quasi Angelum Dei et conturbatum est cor meum prae timore gloriae tuae
17Valde enim mirabilis es domine et facies tua plena est gratiarum
18Cumque loqueretur rursus corruit et pene exanimata est
19Rex autem turbabatur et omnes ministri eius consolabantur eam