We Believe JesusFé, Esperança e Nova Vida

Daniel 13

Vulgate: Latin Vulgate · latim

← Daniel 12 Daniel Daniel 14 →

1Et erat vir habitans in Babylone et nomen eius Ioakim

2Et accepit uxorem nomine Susannam filiam Helciae pulchram nimis et timentem Deum

3parentes enim illius cum essent iusti erudierunt filiam suam secundum legem Moysi

4Erat autem Ioakim dives valde et erat ei pomarium vicinum domui suae et ad ipsum confluebant Iudaei eo quod esset honorabilior omnium

5Et constituti sunt de populo duo senes iudices in illo anno de quibus locutus est Dominus Quia egressa est iniquitas de Babylone a senioribus iudicibus qui videbantur regere populum

6Isti frequentabant domum Ioakim et veniebant ad eos omnes qui habebant iudicia

7Cum autem populus revertisset per meridiem ingrediebatur Susanna et deambulabat in pomario viri sui

8Et videbant eam senes quotidie ingredientem et deambulantem et exarserunt in concupiscentiam eius

9et everterunt sensum suum et declinaverunt oculos suos ut non viderent caelum neque recordarentur iudiciorum iustorum

10Erant ergo ambo vulnerati amore eius nec indicaverunt sibi vicissim dolorem suum

11erubescebant enim indicare sibi concupiscentiam suam volentes concumbere cum ea

12et observabant quotidie solicitius videre eam Dixitque alter ad alterum

13Eamus domum quia hora prandii est Et egressi recesserunt a se

14Cumque revertissent venerunt in unum et sciscitantes ab invicem causam confessi sunt concupiscentiam suam et tunc in communi statuerunt tempus quando eam possent invenire solam

15Factum est autem cum observarent diem aptum ingressa est aliquando sicut heri et nudiustertius cum duabus solis puellis voluitque lavari in pomario aestus quippe erat

16et non erat ibi quisquam praeter duos senes absconditos et contemplantes eam

17Dixit ergo puellis Afferte mihi oleum et smigmata et ostia pomarii claudite ut laver

18Et fecerunt sicut praeceperat clauseruntque ostia pomarii et egressae sunt per posticum ut afferrent quae iusserat nesciebantque senes intus esse absconditos

19Cum autem egressae essent puellae surrexerunt duo senes et accurrerunt ad eam et dixerunt

20Ecce ostia pomarii clausa sunt et nemo nos videt et nos in concupiscentia tui sumus quam ob rem assentire nobis et commiscere nobiscum

21quod si nolueris dicemus contra te testimonium quod fuerit tecum iuvenis et ob hanc causam emiseris puellas a te

22Ingemuit Susanna et ait Angustiae sunt mihi undique si enim hoc egero mors mihi est si autem non egero non effugiam manus vestras

23Sed melius est mihi absque opere incidere in manus vestras quam peccare in conspectu Domini

24Et exclamavit voce magna Susanna exclamaverunt autem et senes adversus eam

25Et cucurrit unus ad ostia pomarii et aperuit

26Cum ergo audissent clamorem famuli domus in pomario irruerunt per posticum ut viderent quidnam esset

27Postquam autem senes locuti sunt erubuerunt servi vehementer quia numquam dictus fuerat sermo huiuscemodi de Susanna Et facta est dies crastina

28Cumque venisset populus ad Ioakim virum eius venerunt et duo presbyteri pleni iniqua cogitatione adversus Susannam ut interficerent eam

29Et dixerunt coram populo Mittite ad Susannam filiam Helciae uxorem Ioakim Et statim miserunt

30Et venit cum parentibus et filiis et universis cognatis suis

31Porro Susanna erat delicata nimis et pulchra specie

32At iniqui illi iusserunt ut discooperiretur (erat enim cooperta) ut vel sic satiarentur decore eius

33Flebant igitur sui et omnes qui noverant eam

34Consurgentes autem duo presbyteri in medio populi posuerunt manus suas super caput eius

35Quae flens suspexit ad caelum erat enim cor eius fiduciam habens in Domino

36Et dixerunt presbyteri Cum deambularemus in pomario soli ingressa est haec cum duabus puellis et clausit ostia pomarii et dimisit a se puellas

37Venitque ad eam adolescens qui erat absconditus et concubuit cum ea

38Porro nos cum essemus in angulo pomarii videntes iniquitatem cucurrimus ad eos et vidimus eos pariter commisceri

39Et illum quidem non quivimus comprehendere quia fortior nobis erat et apertis ostiis exilivit

40hanc autem cum apprehendissemus interrogavimus quisnam esset adolescens et noluit indicare nobis huius rei testes sumus

41Credidit eis multitudo quasi senibus et iudicibus populi et condemnaverunt eam ad mortem

42Exclamavit autem voce magna Susanna et dixit Deus aeterne qui absconditorum es cognitor qui nosti omnia antequam fiant

43tu scis quoniam falsum testimonium tulerunt contra me et ecce morior cum nihil horum fecerim quae isti malitiose composuerunt adversum me

44Exaudivit autem Dominus vocem eius

45Cumque duceretur ad mortem suscitavit Dominus spiritum sanctum pueri iunioris cuius nomen Daniel

46Et exclamavit voce magna Mundus ego sum a sanguine huius

47Et conversus omnis populus ad eum dixit Quis est iste sermo quem tu locutus es

48Qui cum staret in medio eorum ait Sic fatui filii Israel non iudicantes neque quod verum est cognoscentes condemnastis filiam Israel

49Revertimini ad iudicium quia falsum testimonium locuti sunt adversus eam

50Reversus est ergo populus cum festinatione et dixerunt ei senes Veni et sede in medio nostrum et indica nobis quia tibi Deus dedit honorem senectutis

51Et dixit ad eos Daniel Separate illos ab invicem procul et diiudicabo eos

52Cum ergo divisi essent alter ab altero vocavit unum de eis et dixit ad eum Inveterate dierum malorum nunc venerunt peccata tua quae operabaris prius

53iudicans iudicia iniusta innocentes opprimens et dimittens noxios dicente Domino Innocentem et iustum non interficies

54Nunc ergo si vidisti eam dic sub qua arbore videris eos colloquentes sibi Qui ait Sub schino

55Dixit autem Daniel Recte mentitus es in caput tuum Ecce enim Angelus Dei accepta sententia ab eo scindet te medium

56Et amoto eo iussit venire alium et dixit ei Semen Chanaan et non Iuda species decepit te et concupiscentia subvertit cor tuum

57sic faciebatis filiabus Israel et illae timentes loquebantur vobis sed filia Iuda non sustinuit iniquitatem vestram

58Nunc ergo dic mihi sub qua arbore comprehenderis eos loquentes sibi Qui ait Sub prino

59Dixit autem ei Daniel Recte mentitus es et tu in caput tuum manet enim Angelus Domini gladium habens ut secet te medium et interficiat vos

60Exclamavit itaque omnis coetus voce magna et benedixerunt Deum qui salvat sperantes in se

61Et consurrexerunt adversus duos presbyteros (convicerat enim eos Daniel ex ore suo falsum dixisse testimonium) feceruntque eis sicut male egerant adversus proximum

62ut facerent secundum legem Moysi et interfecerunt eos et salvatus est sanguis innoxius in die illa

63Helcias autem et uxor eius laudaverunt Deum pro filia sua Susanna cum Ioakim marito eius et cognatis omnibus quia non esset inventa in ea res turpis

64Daniel autem factus est magnus in conspectu populi a die illa et deinceps

65Et rex Astyages appositus est ad patres suos et suscepit Cyrus Perses regnum eius

← Daniel 12 Daniel Daniel 14 →

Daniel 13 — latim:

Catholic Public Domain VersionVulgClementine: Clementine VulgateVulgHetzenauer: Vulgata Clementina, Hetzenauer editoreVulgConte: Vulgata Clementina, Conte editoreVulgSistine: Vulgata Sistina