1Een psalm, een lied, op den sabbatdag. [092:2] Het is goed, dat men den Heere love, en Uw Naam psalmzinge, o Allerhoogste!
2[092:3] Dat men in den morgenstond Uw goedertierenheid verkondige, en Uw getrouwheid in de nachten;
3[092:4] Op het tiensnarig instrument en op de luit, met een voorbedacht lied op de harp.
4[092:5] Want Gij hebt mij verblijd, Heere! met Uw daden, ik zal juichen over de werken Uwer handen.
5[092:6] O Heere! hoe groot zijn Uw werken! zeer diep zijn Uw gedachten.
6[092:7] Een onvernuftig man weet er niet van, en een dwaas verstaat ditzelve niet;
7[092:8] Dat de goddelozen groeien als het kruid, en al de werkers der ongerechtigheid bloeien, opdat zij tot in der eeuwigheid verdelgd worden.
8[092:9] Maar Gij zijt de Allerhoogste in eeuwigheid de Heere!
9[092:10] Want zie, Uw vijanden, o Heere! want zie, Uw vijanden zullen vergaan; al de werkers der ongerechtigheid zullen verstrooid worden.
10[092:11] Maar Gij zult mijn hoorn verhogen, gelijk eens eenhoorns; ik ben met verse olie overgoten.
11[092:12] En mijn oog zal mijn verspieders aanschouwen; mijn oren zullen het horen, aangaande de boosdoeners, die tegen mij opstaan.
12[092:13] De rechtvaardige zal groeien als een palmboom; hij zal wassen als een cederboom op Libanon.
13[092:14] Die in het huis des Heeren geplant zijn, dien zal gegeven worden te groeien in de voorhoven onzes Gods.
14[092:15] In den grijzen ouderdom zullen zij nog vruchten dragen; zij zullen vet en groen zijn,
15[092:16] Om te verkondigen, dat de Heere recht is; Hij is mijn Rotssteen, en in Hem is geen onrecht.