1και μετα τουτο ειδον τεσσαρας αγγελους εστωτας επι τας τεσσαρας γωνιας της γης κρατουντας τους τεσσαρας ανεμους της γης ινα μη πνεη ανεμος επι της γης μητε επι της θαλασσης μητε επι τι παν δενδρον
2και ειδον αλλον αγγελον αναβαινοντα απο ανατολης ηλιου εχοντα σφραγιδα θεου ζωντος και εκραξεν φωνη μεγαλη τοις τεσσαρσιν αγγελοις οις εδοθη αυτοις αδικησαι την γην και την θαλασσαν
3λεγων μη αδικησητε την γην μητε την θαλασσαν μητε τα δενδρα αχρι ου σφραγισωμεν τους δουλους του θεου ημων επι των μετωπων αυτων
4και ηκουσα τον αριθμον των εσφραγισμενων εκατον και τεσσαρακοντα τεσσαρες χιλιαδες εσφραγισμενων εσφραγισμενοι εκ πασης φυλης υιων ισραηλ
5εκ φυλης ιουδα δωδεκα ιβ χιλιαδες εσφραγισμεναι εσφραγισμενοι OR OMIT εσφραγισμεναι εκ φυλης ρουβιμ δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης γαδ δωδεκα ιβ χιλιαδες
6εκ φυλης ασηρ δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης νεφθαλειμ δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης μανασση δωδεκα ιβ χιλιαδες
7εκ φυλης συμεων δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης λευι δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης ισαχαρ δωδεκα ιβ χιλιαδες
8εκ φυλης ζαβουλων δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης ιωσηφ δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης βενιαμιν δωδεκα ιβ χιλιαδες εσφραγισμεναι εσφραγισμενοι
9μετα ταυτα ειδον και ιδου οχλος πολυς ον αριθμησαι ουδεις εδυνατο ηδυνατο εκ παντος εθνους και φυλων και λαων και γλωσσων εστωτας εστωτες ενωπιον του θρονου και ενωπιον του αρνιου περιβεβλημενους περιβεβλημενοι στολας λευκας και φοινικας εν ταις χερσιν αυτων
10και κραζουσιν φωνη μεγαλη λεγοντες η σωτηρια τω θεω ημων τω καθημενω επι τω θρονω και τω αρνιω
11και παντες οι αγγελοι ειστηκεισαν κυκλω του θρονου και των πρεσβυτερων και των τεσσαρων ζωων και επεσον ενωπιον του θρονου θρονου αυτου επι τα προσωπα αυτων και προσεκυνησαν τω θεω
12λεγοντες αμην η ευλογια και η δοξα και η σοφια και η ευχαριστια και η τιμη και η δυναμις και η ισχυς τω θεω ημων εις τους αιωνας των αιωνων αμην
13και απεκριθη εις εκ των πρεσβυτερων λεγων μοι ουτοι οι περιβεβλημενοι τας στολας τας λευκας τινες εισιν και ποθεν ηλθον
14και ειπον αυτω κυριε μου συ οιδας και ειπεν μοι ουτοι εισιν οι ερχομενοι εκ της θλιψεως της μεγαλης και επλυναν τας στολας αυτων και ελευκαναν ελευκαναν αυτας εν τω αιματι του αρνιου
15δια τουτο εισιν ενωπιον του θρονου του θεου και λατρευουσιν αυτω ημερας και νυκτος εν τω ναω αυτου και ο καθημενος επι τω θρονω του θρονου σκηνωσει επ αυτους
16ου πεινασουσιν ετι ουδε διψησουσιν ετι ουδ ου μη πεση επ αυτους ο ηλιος ουδε παν καυμα
17οτι το αρνιον το ανα μεσον του θρονου ποιμαινει ποιμανει αυτους και οδηγει οδηγησει αυτους επι ζωης πηγας υδατων και εξαλειψει ο θεος παν δακρυον εκ των οφθαλμων αυτων